[INGEZONDEN] – Holi Phagwa is het feest van miljoenen Hindoes die zich de hele dag feestelijk vermaken. In Suriname wordt het feest gevierd door enkele duizenden niet-Hindoes, samen met hen.

Vandaag, 14 maart, is het een nationale vrije dag, waarop we Holi Phagwa beleven met kleurstof, muziek, dans en natuurlijk heerlijk eten. Het van oorsprong religieuze feest kennen we tegenwoordig nauwelijks meer zoals vroeger. Zodra de Holika is verbrand, barst het festijn meteen los.

Het Surinaamse Holi Phagwa-festijn is langzaam uitgegroeid tot een van de grootste multiculturele Hindoe-feesten in het Caribisch gebied. Bij de viering van het feest staan reiniging en geestelijke

De NPS roept de bevolking op om, in de sfeer van Holi Phagwa, de hoop niet op te geven, maar om gezamenlijk met de partij te werken aan het oplossen van alle problemen die we de afgelopen tijd hebben meegemaakt.

De Nationale Partij Suriname wenst de gehele gemeenschap een Shub Holi toe!

NPS

Minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie wil een paar belangrijke projecten afronden voor de verkiezingen van mei. Hij noemt het safe-city project, de volgende tranche van politievoertuigen binnenhalen, maatregelen voor het vlot laten lopen van rijbewijzen en de rechtszekerheid van ambtenaren bij diverse korpsen.

Amoksi wil met name de bevorderingen veiligstellen. Hij hoopt na afronding van de projecten met een tevreden gevoel de verkiezingen in te kunnen.

Tegerlijkertijd zijn er bouwprojecten waarvan de minister weet dat hij die niet meer zal kunnen afronden. Er is daar simpelweg geen geld voor. Het gaat vooral om de controleposten te Stolkertsijver en Coppenamepunt

INGEZONDEN

Op vrijdag 14 maart vieren wij samen Holi, het feest van kleuren, vreugde en saamhorigheid. Dit bijzondere feest herinnert ons aan de overwinning van het goede op het kwade en markeert een nieuw begin vol hoop en posiviteit. Holi brengt ons als natie samen, ongeacht afkomst of geloof, en benadrukt de kracht van eenheid en verbondenheid.

In deze tijd van vernieuwing biedt Holi ook een moment van bezinning. Net zoals we tijdens dit feest oude verschillen achter ons laten en samen vooruitkijken, staan wij als volk binnenkort voor belangrijke keuzes over de toekomst van ons land. De verkiezingen van Mei

Laten we dit Holifeest aangrijpen om samen te bouwen aan een Suriname waarin respect, solidariteit en optimisme centraal staan. Een land waarin we kleur geven aan onze toekomst, net zoals we vandaag doen met Holi!

De VHP wenst de gehele Surinaamse bevolking een vreugdevolle en gezegende Holi toe. Moge dit feest ons inspireren om in harmonie samen te leven en gezamenlijk te werken aan een welvarend Suriname.

Shubh Holi

In het licht van de komende verkiezingen met een landelijk evenredigheidssysteem kunnen wij de landelijke electorale instabiliteit bepalen. Het betreft stembusuitslagen ten opzichte van de vorige verkiezingen met een instabiliteitsindex die waarden aanneemt van 0 tot 100.  Hiermee wordt de afname of toename van uitgebrachte stemmen tussen twee verkiezingen vastgesteld. Een index van 0 duidt op stabiliteit. Voor de periode 1987-2020 was de electorale instabiliteit voor de coalities van de belangrijkste traditioneel

Ondanks kleine ideologische verschillen tussen de militaire, consensus en links populistische regimes in Suriname, hebben allemaal met elkaar gemeen dat ze hun beleid baseren op allianties met internationale en nationale minerale elites. Ze zijn gericht op het maximaliseren van investeringen en economische groei, zelfs als dit ten koste gaat van echte duurzaamheid, herverdeling en veranderingen in eigendomsverhoudingen. Dit is duidelijk bij militaire, links populistische en consensus regeringen die doorgaans ondoordacht allianties blijven sluiten met internationale elites voor ontginning van delfstoffen. 

Ondanks kleine beleidsverschillen hebben de drie regimetypen gemeen dat ze geen duurzaam antwoord geven op de  achterhaalde 21e-eeuwse Surinaamse allocatiestaat. Deze garandeert door de export van grondstoffen een aanzienlijk deel van het staatsinkomen dat door centralistisch bestuur via partijlijnen steeds verkeerd wordt herverdeeld. Tot circa 1985 voorzag de Surinaamse allocatiestaat in het grootste deel van het staatsinkomen door de export van bauxiet. Daarna namen goud en olie steeds meer de plaats in van bauxiet als het gaat om staats- en deviezeninkomsten. Niettegenstaande de vele wisselingen van consensus en populistische regimes, veranderden de grondslagen niet van een falende ontwikkelingsstrategie binnen een neoliberale politieke economie.

Het Surinaamse ‘Stuivertje wisselen’ systeem toont hoe links populistische en consensus regimes de Staat steeds gebruiken voor enge partijbelangen. Vriendjespolitiek en corruptie hebben een nadelige invloed op economie en samenleving en zijn in tegenspraak met bestuurlijke efficiëntie wanneer topfuncties worden toegewezen op basis van familie- en etnische voorkeur. Het toont aan hoe de Staat - door zijn fragiele politieke en economische basis - blijft ontaarden in een centrale bron voor politieke macht en korte termijn verwerving van economische rijkdom door opportunistische groepen en illegale narco handel. 

Zo hielden de drie regimetypes een inefficiënte en ineffectieve overheid in stand langs enge elite partijbelangen, waarbij vele verliesgevende staatsbedrijven worden gebruikt om de politieke machtsbasis veilig te stellen. Uiteindelijk slaagden achtereenvolgende regeringen er niet in om ontwikkeling structureel te bevorderen en armoede en ongelijkheid duurzaam te verminderen. Naar verwachting zullen de komende verkiezingen in mei 2025 opnieuw een wisseling van de wacht laten zien met een coalitieregering van partijen die een consensus - en -populistisch beleid zal voeren voor de eigen overleving.

Terwijl NAKS zich inspanningen getroost om met het ‘Sungu Kondre’ evenement lering te trekken uit de falende Brokopondo minerale ontwikkelingsstrategie die de vernietiging van dorpen in het Brokopondogebied teweeg bracht, zien we dezelfde politieke partijen binnen de machtcirkel van ‘Stuivertje wisselen’ hun messen slijpen. Waarvoor? Om de minerale strategie binnen de volgende regeringscoalitie voort te zetten, nu met offshore olie als speerpunt. Het ‘stuivertje wisselen’ politiek gezelschap heeft nauwelijks oog voor de voortgaande natuurvernietiging en uitverkoop van Suriname via concessies, ook in gedemarkeerde gebieden van inheemsen en tribalen.

De bal ligt in de buitenparlementaire ruimte om een alternatieve strategie in harmonie met de natuur uit te werken, gericht op lokale en nationale ontwikkeling met natuur (o.m. bos, water, bosbijproducten, agro-forestry en ecodiensten) als duurzaam speerpunt. Dit moet een lange termijn fundament garanderen om onze kustbevolking, Inheemsen en Marrons te betrekken bij democratie en ontwikkeling, een eerste stap om de achterhaalde minerale ontwikkelingsstrategie en bedorven politieke cirkel van ‘stuivertje wisselen’ te doorbreken.

Jack Menke.

Een Toyota Fun Cargo is in de nacht van donderdag op vrijdag 14 april in een goot beland langs de Pandit Paltan Tewarieweg in Suriname. Het eenzijdige ongeval vond plaats ter hoogte van de hoek met de Sitalweg.

De bestuurder verloor bij het rijden in de regen de controle over het stuur, waarna het voertuig van de weg raakte en in de goot terechtkwam.

De automobilist raakte gewond en is per eigen gelegenheid afgevoerd voor medische behandeling. De politie werd ingeschakeld en ging ter plaatse voor onderzoek.

Het voertuig is door een ingeschakelde sleepdienst geborgen en afgevoerd.

Orlando Gerrerdus Veldhuizen vierde op woensdag 12 maart zijn 100ste verjaardag, omringd door zijn familie, maar in alle rust en stilte.

Veldhuizen werd geboren op 12 maart 1925 te Paramaribo als tweede kind van Alice Margaret Heilbron en Teunis Gerrerdus Veldhuizen. Zijn vader overleed toen Orlando slechts anderhalf jaar oud was, waardoor hij hem nooit heeft gekend.

De 100-jarige groeide op op de hoek van de Oude- en Nieuwe Charlesburg en bracht zijn jeugd door aan de Keizerstraat en Wagenwegstraat. Hij volgde zijn lagere schooltijd aan de Themenschool en besloot daarna zijn technische opleiding in de Verenigde Staten voort te zetten.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werkte Veldhuizen in de scheepvaart en voer met het schip Hermes naar verschillende landen, waaronder Colombia, Panama, Ecuador, de Stille Oceaan en Chili.

Gedurende deze reizen werd hij geconfronteerd met de gevaren van de oorlog, aangezien veel schepen weigerden uit vrees te varen. Ondanks de moeilijke omstandigheden bleef hij zijn werk voortzetten en bouwde hij een indrukwekkende carrière op in de scheepvaart van 1942 tot 1958.

Naast zijn werk in de scheepvaart is Veldhuizen een belangrijk lid van de Surinaamse gemeenschap. Hij richtte het jeugdteam Transvaal op

Veldhuizen had een grote passie voor hengelen, wat een belangrijke rol speelde in zijn leven. Ondanks de mogelijkheid om in de Verenigde Staten te blijven dankzij zijn greencard, besloot hij in 1953 definitief terug te keren naar Suriname, waar hij zijn leven verder opbouwde. Hoewel hij zijn technische opleiding niet kon benutten, werkte hij bij verschillende bedrijven zoals Hanen, De Vries, Bruynzeel en uiteindelijk bij de Melk Centrale Paramaribo, waar hij tot aan zijn pensioen als stafmedewerker werkte.

In 1948 ontmoette hij zijn levenspartner L. Sookhlall. Na enkele jaren van ontmoetingen en gesprekken slaagde hij erin haar te overtuigen dat hij geen getrouwde man was, ondanks de verwarring die ontstaan was door zijn frequente gezelschap van zijn nichtje. In 1953 traden zij in het huwelijk en bleven zij samen tot het overlijden van Sookhlall in 2021. Het paar was 74 jaar samen.

Uit hun huwelijk werden vijf kinderen geboren, waarvan één zoon helaas is overleden. Veldhuizen woont sinds 1953 aan de Costerstraat nummer 107 in Paramaribo.

Als zijn belangrijkste boodschap voor de volgende generaties, roept hij op tot de prioriteit van scholing, respect voor ouderen, het vermijden van ruzies en kwaad doen. Ook pleit hij voor verbeteringen aan de infrastructuur van zijn omgeving.

Tot slot is hij dankbaar voor zijn lange leven en is zich ervan bewust dat hij de laatste nog levende vertegenwoordiger is van de derde generatie Nederlandse kolonisten (boeroes) in Suriname.

De adjunct districtsecretaris, Chanice Blackson, overhandigde hem een enveloppe en een verjaardagscertificaat ter gelegenheid van zijn bijzondere mijlpaal.