Het ministerie van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (BIBIS) is voornemens om het ‘lastige’ aankomstformulier te digitaliseren. Zo heeft BIBIS-minister Albert Ramdin bij een persconferentie gezegd.

Het formulier dat bij alle grensposten wordt gegeven wordt door vele reizigers als een extra zorgpunt gezien. De kleine vakjes op dat formulier moeten allemaal handmatig ingevuld worden. Aan reizigers die per vliegtuig naar Suriname komen wordt het formulier voor de landing gegeven. Reizigers moeten dan onder andere hun paspoortnummer en overige gegevens invullen. Het formulier moet bij elke aankomst worden ingevuld. Vooral voor zakenreizigers en personen die Suriname vaak bezoeken is

het proces tijdrovend en lastig. 

Minister Ramdin erkende tijdens de persconferentie afgelopen week de ernst van de zaak. Volgens hem zal met de digitalisering het formulier slechts een keer moeten worden ingevuld. De persoonsgegevens zullen worden opgeslagen voor alle toekomstige reizen, gaf de bewindsman aan.

Biometrisch paspoort

Ramdin maakte ook bekend dat vanaf volgend jaar de eerste e-paspoorten voor Surinaamse staatsburgers uitgegeven zullen worden. De e-paspoorten oftewel biometrische paspoorten zijn volgens hem beter beveiligd, omdat daarin heel wat veiligheidsfuncties zijn aangebracht. De biometrische gegevens van de persoon, de houder van het paspoort, zijn daar ook terug te herleiden naar een digitaal bestaan.

Bovendien zijn de e-paspoorten veel moeilijker te vervalsen, omdat er heel wat veiligheidskleppen in zo’n paspoort zijn ingebouwd. Het reizen worden hiermee verder vergemakkelijkt.

De Surinaamse president Santokhi arriveerde op de avond van 20 september 2024 in Manhattan, New York, om deel te nemen aan de 79e sessie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGA 79). Het algemene debat op hoog niveau begint op dinsdag 24 september 2024.

Tijdens de Algemene Vergadering zal de president van Suriname op woensdag 25 september een toespraak houden. Dit jaar staat de vergadering in het teken van het thema: “Digitalisering transformeert onze wereld en biedt ongekende mogelijkheden om duurzame ontwikkeling te versnellen”, met de nadruk op de rol van digitalisering bij het bevorderen van vooruitgang en duurzame

ontwikkeling, met name voor jongeren.

De Summit of the Future, die plaatsvindt tijdens de VN-vergadering, richt zich op de dringende noodzaak van verbeterde internationale samenwerking om mondiale uitdagingen aan te pakken, zoals klimaatverandering, armoede en ongelijkheid. Ook worden de gevolgen van aanhoudende conflicten en wereldwijde gezondheidscrises besproken. President Santokhi zal tijdens de Summit of the Future Action Days, georganiseerd door VN-secretaris-generaal António Guterres, de aanwezigen kort toespreken.

Naast de summit heeft president Santokhi een druk programma, waaronder een bezoek aan de Council of the Americas, waar hij gesprekken zal voeren met potentiële investeerders. Daarnaast zal hij deelnemen aan diverse bilaterale ontmoetingen, met

als doel de internationale betrekkingen van Suriname te versterken en nieuwe mogelijkheden voor economische groei en ontwikkeling te verkennen.

Japan staat wereldwijd bekend om een grote aanvoer van tweedehands voertuigen. Maar waarom zijn er zoveel van deze voertuigen beschikbaar, wie koopt ze en naar welke landen gaan ze het meest?

Een belangrijk deel van de voorraden tweedehands voertuigen komt voort uit de strikte autowetgevingen in Japan. Regelmatige en strenge keuringsvereisten maken het voor Japanse autobezitters vaak economisch gunstiger om hun voertuigen vroegtijdig te vervangen door nieuwere modellen.

Daarnaast stimuleren belastingvoordelen en lage financieringskosten de aankoop van nieuwe auto’s, wat leidt tot een constante aanvoer van jong gebruikte voertuigen op de tweedehands markt.

Deze voertuigen zijn vooral populair in landen als Nieuw-Zeeland, Australië,

Rusland, Kenia, en Pakistan. 

Suriname

De voertuigen worden ook in Suriname geïmporteerd, waar ze populair zijn vanwege hun betrouwbaarheid en prijs-kwaliteitverhouding. Ze worden vaak gekocht door autobedrijven in deze landen die de hoge kwaliteit en de relatief lage kilometerstanden van Japanse auto’s waarderen.

De verkoop verloopt meestal via grote veilinghuizen in Japan, waar voertuigen worden geveild aan de hoogste bieders. De prijsklassen variëren aanzienlijk, afhankelijk van model, leeftijd en staat van de auto, maar liggen meestal tussen de USD 5.000 en USD 15.000.

De meeste voertuigen zijn van robuuste en betrouwbare merken zoals Toyota en Honda. Hun relatief lage prijzen en hoge waarde zorgen

ervoor dat tweedehands Japanse voertuigen een aantrekkelijke optie blijven voor kopers wereldwijd.

De discussie in Suriname over de afhankelijkheid van de goudsector is een terugkerend punt. Al tijdens de bauxietperiode werd benadrukt dat het land zijn economie moest diversifiëren. Echter, deze diversificatie is nooit goed van de grond gekomen en dezelfde discussie speelt nu weer, terwijl de focus op goud blijft.

Hoewel goudwinning een belangrijke bron van inkomsten is voor Suriname, roept dit ook vragen op over de duurzaamheid en werkgelegenheid in andere sectoren. Goud is een vluchtige markt; prijsfluctuaties kunnen grote economische schommelingen veroorzaken. Bovendien heeft goudwinning aanzienlijke milieueffecten, waaronder ontbossing en watervervuiling.

Er zijn landen, zoals de Verenigde Staten en China, met

aanzienlijke goudreserves die al hebben geïnvesteerd in diverse economische sectoren en kennisintensieve industrieën. Suriname, aan de andere kant, blijft grotendeels afhankelijk van zijn delfstoffen.

Om duurzame groei te realiseren, is het belangrijk voor Suriname om kennis en technologie te ontwikkelen in nieuwe sectoren zoals duurzame energie, informatietechnologie en landbouwtechnologie. Door te investeren in onderwijs en onderzoek en ontwikkeling, kan het land zijn menselijke kapitaal versterken en economische waardeketens opbouwen die minder schadelijk zijn voor het milieu.

De vraag is niet alleen hoeveel goud Suriname bezit, maar hoe het land zijn strategische middelen kan gebruiken om een diverser en duurzamer economisch model op

te bouwen. Het voortzetten van een overmatige afhankelijkheid van goud kan op korte termijn winstgevend zijn, maar brengt op de lange termijn aanzienlijke risico’s met zich mee. Een evenwichtige benadering, waarin kennis en duurzaamheid een centrale rol spelen, biedt een veelbelovender toekomstperspectief voor Suriname.

Sinds de militaire coup van 1980 heeft Suriname te kampen met een morele en sociale neergang. Duizenden mensen hebben het land verlaten op zoek naar veiligheid en betere kansen elders. Deze exodus en de daaropvolgende instabiliteit hebben twee generaties diepgaand beïnvloed, en een moreel herstel lijkt nog lang niet in zicht.

De huidige generatie Surinamers bevindt zich op een cruciaal kruispunt. Terwijl de wereld getuige is van hun veerkracht en doorzettingsvermogen, worden zij geconfronteerd met de uitdagingen van een IMF-programma dat ongekende economische maatregelen met zich meebrengt. Deze maatregelen, bedoeld om de economie te stabiliseren en te structureren, hebben echter een

zware impact op het dagelijks leven van de gemiddelde burger.

Econoom Michael, die zijn visie deelde met Dagblad Suriname, benadrukt de complexiteit van de situatie. “De economische hervormingen die momenteel worden doorgevoerd, hoewel noodzakelijk, voegen een laag van economische druk toe aan een reeds fragiele samenleving”, stelt Michael. “Het morele fundament, dat al was aangetast door jaren van politieke en economische onzekerheid, wordt nu verder op de proef gesteld.”

Volgens Michael ligt de sleutel tot herstel in een holistische benadering die verder gaat dan louter economische hervormingen. “Om echte vooruitgang te boeken, moeten we investeren in onderwijs, sociale voorzieningen en sterke institutionele

structuren. Dit zal niet alleen de economische lasten verlichten, maar ook bijdragen aan het morele en sociale herstel van ons land.”

Hij benadrukt ook het belang van collectieve verantwoordelijkheid en actie. “Deze generatie Surinamers heeft de kans om de morele klap te overleven en te herleven, maar dit vereist een gezamenlijke inspanning van alle lagen van de samenleving, inclusief de overheid, het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld.”

Hoewel de weg naar herstel lang en uitdagend lijkt, geloven experts zoals Michael dat met de juiste strategieën en een gezamenlijke inzet, een hernieuwd en versterkt Suriname binnen bereik ligt.

De resultaten van het economische herstelprogramma van het huidige kabinet worden door velen uit de samenleving met superlatieven omkleed, bejubeld. Tot zekere hoogte is dat wel op zijn plaatst. De vitaliteit van de nationale economie was anno 2020 niet om naar huis te schrijven. We zullen hier niet wederom bespreken hoe treurig het was gesteld met de inflatie, positie van de betalingsbalans van de Centrale Bank van Suriname, de binnenlandse en buitenlandse schuldpositie en de liquiditeitspositie van Suriname. Het was dus alleszins gerechtvaardigd dat er een economisch herzieningsprogramma doorgevoerd moest worden om zaken wederom op rails te krijgen. Na lange en moeizame onderhandelingssessies tussen gedelegeerden van de regering en deskundigen van het Internationale Monetaire Fonds werd overeenstemming bereikt over een meer jaren leningsovereenkomst dat gekoppeld werd aan een door Suriname opgesteld herstel programma. Het IMF heeft daarbij bedongen dat er een reeks van maatregelen door de regering zouden worden doorgevoerd. Met name een drastische afbouw van diverse subsidies, fiscale aanpassingen, strakke begrotingsdiscipline( inkomsten en uitgaven goed monitoren) en acties ondernemen om impulsen te geven aan de nationale productie. Ondertussen zit het land wat de macro economische indicatoren betreft redelijk goed (beteugelende inflatie en dalende wisselkoers).Maar we worstelen nog steeds met de productie en kunnen we niet structureel en duurzaam uit de vicieuze cirkel van neergaande economische spiraal en maatschappelijke decadentie geraken. De productie en export waarmee de deviezeninkomsten opgekrikt moeten worden, komen maar niet opgang, omdat er vanuit het beleid niet de juiste maatregelen worden genomen. Een economische wetmatigheid is dat wisselkoersstabiliteit gedragen moet worden door productie en export. De realiteit is dat de productie niet is verhoogd, dus de daling van de wissel koers is niet te verklaren. Vele economische deskundigen delen die mening ook .Het binnenland met zijn economisch en productie potentieel zou hierbij in beeld moeten komen. Een benadering vanuit dit oogpunt zou de nationale weerspiegeling van het herstelprogramma ten goede komen. Natuurlijk kan er wat gezegd worden van de infrastructuur in het binnenland en dat de voorzieningen daar niet optimaal zijn om grootschalige investeringen te doen. Echter te veel op deze opvatting leunen is dan wederom een hypocriete benadering. Want dezelfde deskundigen en technocraten van de regering die met IMF hebben onderhandeld kunnen met de specialisten van het IMF een gemodificeerde modaliteit bewerkstelligen om het binnenland met al haar potentie te betrekken in de nationale ontwikkeling van Suriname.  Want wat we hier in dit land moeten begrijpen is dat de basis voor de ontwikkeling van Suriname in het binnenland ligt en niet in Paramaribo en de kustvlakte. Dit gebied is consumptie- en administratief gebied en produceert niets. De productie en ontwikkelings potentie ligt in het achterland en daar moeten we als land serieus naar kijken.Ettiré PatraVoorzitter Stichting Opo Taangpu Sranang

Het Nederlandse immigratiebeleid wordt steeds strenger onder de rechtse regering, aangewakkerd door de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Deze partij, algemeen beschouwd als extreemrechts, wil immigranten uit het land weren.

Sommige Surinamers denken dat zij niet tot deze groep behoren, maar volgens Ilse, een docente in Suriname, vergissen zij zich hierin. Het restrictieve beleid van Nederland wordt al zichtbaar in de moeizame verlening van visa aan Surinamers.

Nederland, samen met andere Europese landen, draagt medeverantwoordelijkheid voor de instroom van migranten. Deze landen hebben bijgedragen aan conflicten in het Midden-Oosten en Afrika, en hebben daar waardevolle mineralen geplunderd zonder te

helpen bij de wederopbouw. Dit dreef mensen ertoe hun heil in Europa te zoeken.

Nu willen deze Europese landen de deuren sluiten voor migranten. Extreemrechtse partijen, zoals de PVV, komen aan de macht in heel Europa en zijn uitgesproken anti-immigranten.

Dit betekent dat de toekomst voor immigranten in Nederland en andere Europese landen steeds moeilijker wordt, met striktere wetten en meer obstakels. De vraag blijft hoe deze landen hun verantwoordelijkheid zullen nemen in de huidige mondiale context en of zij enige vorm van gerechtigheid zullen bieden voor de schade die zij in het verleden hebben aangericht.

De Venezolaanse oppositieleider Edmundo Gonzalez, die het in juli tegen president Nicolas Maduro opnam, zei woensdag dat hij gedwongen werd een brief te ondertekenen waarin hij de uitspraak van het hooggerechtshof van het land accepteerde, waarin de overwinning van Maduro werd erkend.

“Of ik heb getekend, of ik heb de consequenties onder ogen gezien”, zei hij in een verklaring.

Gonzalez bevindt zich momenteel in Spanje, waar hij eerder deze maand politiek asiel kreeg nadat er een arrestatiebevel tegen hem was uitgevaardigd in Venezuela.

De nationale Kiesraad riep Maduro uit tot winnaar van de presidentsverkiezingen, die op 28 juli plaatsvonden, wat

leidde tot beschuldigingen van fraude en wijdverbreid protest toen de oppositie online stemcijfers publiceerde waaruit volgens hen bleek dat Gonzalez had gewonnen. 

Gonzalez zei dat hij bij de Spaanse ambassade in Caracas werd ontvangen door de Venezolaanse vicepresidente Delcy Rodriguez en haar broer Jorge Rodriguez, voorzitter van de Nationale Assemblee, die hem de brief gaven om te ondertekenen.

Melania Trump, voormalig first lady van Amerika, is nog altijd trots op de naaktfoto’s die van haar werden gemaakt toen ze nog als fotomodel werkte. Ze noemt de beelden ‘een viering van de menselijke vorm’.

De vrouw van de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump begon haar carrière als model halverwege de jaren ‘80 in haar geboorteland Slovenië, dat toen nog onderdeel van Joegoslavië was.

Tien jaar later trok ze naar Amerika, waar ze haar succesvolle carrière voortzette en Donald Trump ontmoette. In verschillende fotoshoots verscheen Melania naakt. Daarover heeft ze nu op haar X-account een video gepubliceerd. Daarin zegt ze: “Waarom sta ik

trots achter mijn naakte modellenwerk? De betere vraag is: waarom zijn de media zo druk bezig met mijn viering van de menselijke vorm in een modeshoot?”

Over de video horen we haar stem die retorisch vraagt: “Zijn we niet langer in staat de schoonheid van het menselijk lichaam te waarderen? Door de eeuwen heen hebben kunstenaars de menselijke vorm bewonderd, en daarmee oprechte emoties en bewondering losgemaakt. We zouden onze lichamen moeten eren en de tijdloze traditie om kunst te gebruiken voor zelfexpressie moeten omarmen.”

Waarom Melania nu met dit bericht komt heeft ze niet toegelicht, maar het ligt voor de hand

dat haar aanstaande memoires er iets mee te maken hebben. Het boek getiteld ‘Melania’ verschijnt in oktober.

Volgens minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie is de vuurwapen problematiek een regionaal probleem. Zo verdedigde de minister tijdens een regeringspersconferentie het optreden van de veiligheidsdiensten die steeds minder opgewassen lijken te zijn tegen de golf van criminaliteit, vooral met een hogere mate van vuurwapengeweld. 

Minister Amoksi gaf aan, dat hij dit probleem heeft besproken op regionale fora. “Suriname ervaart dit niet alleen in zijn eentje, ook landen in de regio hebben last van vuurwapengeweld en de import van gesmokkelde wapens”, sprak Amoksi.

Volgens hem wordt er onder andere in Caricom-verband en bij de organisaties binnen Latijns-Amerika gewerkt aan oplossingen.

“Suriname produceert geen wapens, de wapens vinden hun weg naar ons land”, beklemtoonde de minister. “Wij moeten manieren zoeken om de toestroom te betrekken.” 

Amoksi doelde vooral op de netwerken van de onderwereld die vanaf de Verenigde Staten en via de Caribisch gebied het Zuid-Amerikaans vasteland bereiken. Inmiddels wordt op diverse manieren getracht het veiligheidsgevoel in de samenleving te verbeteren. Het ministerie van Defensie komt met manschappen en materieel in om de golf van criminaliteit te beteugelen.

Er zijn ruim 200 militairen in het binnenland actief in een operatie.