Terwijl de wereld toekijkt hoe het ooit zo machtige olieproducerende Trinidad en Tobago onverwachts afhankelijk wordt van brandstofimport uit Jamaica, werpt dit een scherp licht op de naderende offshore olieboom in Suriname.

Echter, in tegenstelling tot de ogenschijnlijke overmoed die Trinidad ten val bracht, beschikt Suriname over een decennialange, succesvolle ervaring in de oliesector dankzij het nationale oliemaatschappij Staatsolie. Deze staat nu aan de vooravond van een nieuw hoofdstuk met de veelbelovende offshore vondsten.

Staatsolie: Een Fundament van Kennis en Vooruitzicht

Suriname is geen nieuwkomer in de oliewereld. Decennialang heeft Staatsolie met succes onshore olieproductie en -raffinage beheerd, expertise opgebouwd en aanzienlijk

bijgedragen aan de Surinaamse economie. Deze ervaring vormt een solide basis en een schril contrast met het schijnbare gebrek aan strategisch langetermijnbeheer dat Trinidad parten speelde. Staatsolie heeft zich namelijk door de jaren heen bewezen als een competente speler, die niet alleen in de upstream en downstream sector actief is, maar ook stappen heeft gezet in duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Lessen uit Trinidad en Tobago, Kansen voor Suriname

De onverwachte energiecrisis in Trinidad en Tobago dient als een krachtige waarschuwing voor Suriname nu het zich opmaakt voor de offshore revolutie:

Diversificatie is Cruciaal: Ondanks de succesvolle geschiedenis van Staatsolie, benadrukt het lot van

Trinidad het absolute belang van economische diversificatie vanaf het begin van de oliewinning. Vertrouwen op één enkele grondstof maakt een natie kwetsbaar voor prijsvolatiliteit en uitputting van reserves.

Institutionele Kracht en Transparantie: De problemen bij het staatsoliebedrijf van Trinidad, Petrin, onderstrepen de noodzaak van sterke, transparante instituties om wanbeheer en corruptie te voorkomen. Staatsolie’s track record van succes en recente stappen richting verdere transparantie zijn veelbelovend.

Langetermijnplanning en Sparen: Het nalaten te sparen en te plannen voor een toekomst na de olie heeft Trinidad ernstig geschaad. Suriname moet lering trekken uit dit voorbeeld en een solide sovereign wealth fund opbouwen, zoals recentelijk door president Santokhi is aangekondigd met het “Royalties for Everyone” initiatief.

Open Communicatie: Het is essentieel om de Surinaamse bevolking open en eerlijk te informeren over de potentiele voordelen en de inherente risico’s van de oliewinning, en hen te betrekken bij het vormgeven van de toekomst.

Suriname’s Unieke Positie

Suriname betreedt dit nieuwe tijdperk met een significant voordeel: de reeds aanwezige expertise en het succes van Staatsolie. Dit stelt het land in staat om strategische beslissingen te nemen, sterke partnerschappen aan te gaan en een nationaal belang in de offshore ontwikkeling te waarborgen, zoals de recente participatie van Staatsolie in het GranMorgu veld aantoont.

De focus van Andrew Baasaron’s “Suriname 2.0” op sectorale verbetering, transparantie en het faciliteren van ondernemerschap sluit naadloos aan bij de lessen die getrokken kunnen worden uit de situatie in Trinidad en Tobago. Door een sterke nationale oliemaatschappij te combineren met een vooruitziende strategie en goed bestuur, kan Suriname de valkuilen vermijden en de offshore olieboom benutten voor duurzame welvaart en ontwikkeling van alle twaalf geïdentificeerde sectoren. De reis van Trinidad dient als een dringende herinnering dat olie een zegen kan zijn, maar alleen met wijsheid, planning en eenheid kan Suriname een waarlijk “bright future” tegemoet gaan, zoals Staatsolie’s visie luidt.

UNITEDNEWS

 

Auteur: Ajay Gopalrai

Hoe de regering-Santokhi de staatsschuld van $1,6 miljard onder het tapijt probeert te vegen.

Sinds haar aantreden in 2020 heeft de regering-Santokhi steevast transparantie en financieel herstel beloofd. Onder leiding van parlementariër Asiskumar Gajadien werd een nieuwe morele én technische standaard geïntroduceerd: alle schulden van staatsbedrijven (parastatalen) zouden voortaan worden meegeteld in de officiële staatsschuld. Maar deze norm blijkt enkel te gelden voor hun voorgangers.

Nu parastataal Staatsolie een megastructuur van USD 1,6 miljard leent voor de ontwikkeling van offshore-olie, blijft het vanuit de regering opvallend stil over de gevolgen voor de nationale schuldenpositie.

De werkelijke staatsschuld: een explosieve rekensom

Financiële impact:

wat betekent dit voor Suriname?

Staatsschuld als percentage van het BBP

Bij een geschat Bruto Binnenlands Product van USD 3,8 miljard komt de werkelijke schuldpositie uit op 160,7% van het BBP – een niveau dat normaal gesproken enkel voorkomt bij landen in staat van faillissement.

Conclusie: de gecontroleerde ontploffing van Surinaamse begrotingsintegriteit

Als de regering-Santokhi haar eigen morele maatstaven serieus zou nemen, dan zou de werkelijke staatsschuld van Suriname niet USD 4 miljard bedragen, maar meer dan USD 6 miljard – een historisch hoge schuldenberg. Het argument dat Staatsolie een “commercieel bedrijf” is, houdt geen stand. De staat is immers 100% aandeelhouder, bepaalt het

beleid en draagt het reputatierisico. Winst of verlies: de burger betaalt altijd de prijs.

Suriname stevent af op financiële zelfontbranding. Niet veroorzaakt door de oppositie, maar door de eigen hypocrisie van een regering die haar eigen standaard als last-minute bagage overdraagt aan de volgende.

INGEZONDEN

 

 

Het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZ) heeft in samenwerking met World University Service of Canada (WUSC Caribbean Suriname Ltd), wederom de driedaagse training “Basisvaardigheden Ondernemerschap” georganiseerd. Deze training maakt deel uit van het project “The Sustainable Agriculture in the Caribbean” (SAC), dat gericht is op het bevorderen van klimaatbestendige landbouw en het versterken van de economische positie van vrouwen en jongeren (15–35 jaar) in het Caribisch gebied.

Het programma zal van april tot en met december 2025 landelijk uitgerold worden, met als doel de capaciteitsversterking binnen de landbouwmarktsystemen van Suriname. De driedaagse training duurt van

maandag 19 mei tot en met woensdag 21 mei 2025 en wordt verzorgd in het vrouwen centrum te Pikin Saron.

Kapitein van Pikin Saron, Clarisa Moera Awelie, heeft haar dank uitgesproken voor de geboden mogelijkheid, waardoor bewoners van haar gemeenschap deze training kunnen volgen. Zij benadrukte het belang van dit moment voor de verdere ontwikkeling van Pikin Saron en gaf aan dat er veel potentie is, maar dat een gebrek aan kennis vaak een belemmering vormt om daadwerkelijk te starten. Tot slot heeft zij alle betrokken actoren bedankt voor hun inzet en de participanten aangemoedigd om de training volledig te volgen.

Directeur

Ondernemerschap (DO) van het ministerie EZ, Karishma Mathoera, heeft aangegeven dat het project gericht is op het versterken van gemeenschappen met beperkte opleidingsmogelijkheden, met name in landbouwgebieden. Tijdens de driedaagse training krijgen participanten praktische kennis aangereikt over kostprijsberekening, het opstellen van het Business Model Canvas en eenvoudige financiële administratie.

De DO-directeur onderstreepte het belang van inzicht in eigen kosten voor duurzame bedrijfsvoering en winstgevendheid. Daarnaast benadrukte zij dat een goed onderbouwd businessplan essentieel is voor toegang tot financiering en overheidssteun. Volgens Mathoera zal deze training in het bijzonder vrouwen in Pikin Saron ondersteunen in hun ontwikkeling tot professioneel ondernemer. Tot slot sprak zij haar waardering uit voor de inzet van de deelnemers en moedigde hen aan zich verder te ontwikkelen.

Het logo van de Wereldgezon

In opdracht van het Openbaar Ministerie is op zondag 18 mei 2025 een illegale landingsbaan in het gebied Stong Dansi, district Sipaliwini, door leden van het Justitieel Interventie Team (JIT) vernietigd. De baan werd eerder door ontdekt en bleek actief te worden gebruikt voor illegale drugslandingen en aanverwante activiteiten.

Bij onderzoek is gebleken dat de landingsbaan een lengte had van circa 2,1 kilometer en een breedte van ongeveer 30 meter. Vermeldenswaard is dat de locatie uitsluitend bereikbaar is via de Nickerierivier of per lucht.

Tijdens een eerder ingesteld onderzoek werd in de omgeving van de baan een grote hoeveelheid brandstof aangetroffen,

vermoedelijk bedoeld voor het bevoorraden van vliegtuigen die betrokken zijn bij de smokkelactiviteiten. Ook werd er een kamp aangetroffen in de nabijheid van de baan.

De vernietigingsactie werd zorgvuldig voorbereid en uitgevoerd. Over de gehele lengte van de baan zijn sleuven van 2 meter diep en 2 meter breed gegraven, waardoor deze onbruikbaar is gemaakt.De aangetroffen kamp en een zelfgemaakte brug die toegang bood tot de baan, zijn eveneens vernietigd

Het Openbaar Ministerie onderstreept met deze actie haar vastberadenheid om het beleid ter bestrijding van de transnationale georganiseerde drugscriminaliteit voort te zetten.

  Fotocompilatie: Jitske Wildschut. | Bron: Caribisch netwerk.

Toen Jitske Wildschut op Curaçao kwam wonen, werd ze onverwacht geconfronteerd met een blinde vlek: haar eigen witte positie.

“Ik dacht dat ik hier kwam om bij te dragen, maar ik kwam vooral mezelf tegen.” Inmiddels begeleidt ze anderen in dat proces met haar workshop Wit Belicht, speciaal voor witte Nederlanders die zich ongemakkelijk voelen in samenwerking met Curaçaose collega’s, ouders of vrienden, maar niet goed weten waarom.

“Het is geen training met ‘tips & tricks’”, zegt ze meteen. “Dit is geen ‘quick fix’. Het is een uitnodiging tot eerlijk kijken naar hoe diep het

koloniale verleden ook ons gevormd heeft.”

Verwachtingen versus werkelijkheid

Veel witte Nederlanders die naar Curaçao komen, doen dat met idealen: avontuur, maatschappelijke bijdrage, zon. Maar in de praktijk blijkt het ingewikkelder. “Ze lopen vast in samenwerking, voelen zich soms buitengesloten of onbegrepen. En dan wordt al snel gezegd: ‘het is gewoon een andere cultuur’. Maar wat als het ook iets over jou zegt?”

Volgens Wildschut is dat precies waar het wringt. “We zijn geneigd om te denken dat racisme alleen bestaat als je er bewust voor kiest. Maar juist in het onbewuste zit het venijn: in hoe we kijken, wie we vertrouwen, wie

we ongemakkelijk vinden.”

Een ‘brave space’, niet een ‘safe space’

De workshop Wit Belicht is expliciet bedoeld voor witte Nederlanders. Niet omdat mensen van kleur uitgesloten moeten worden, maar omdat hun aanwezigheid het proces voor witte deelnemers belemmert, zodat ze niet in hun ‘safe space’ blijven hangen. “Zodra er mensen van kleur in de ruimte zijn, ontstaat de neiging om je beter voor te doen, uit schuldgevoel of ongemak. Maar dan blijf je hangen in oppervlakkigheid.”

In de workshop bespreekt Wildschut persoonlijke situaties van de deelnemers. “Ik vraag ze om iets mee te nemen waar het schuurt. Op werk, op het schoolplein, bij een vriendschap. We onderzoeken wat daaronder zit: aannames, angst, superioriteitsgevoel. En ook: wat heb jij nodig om dat te veranderen?” Dan komen de deelnemers in hun ‘brave space’.

De spiegel die ontbreekt

Wildschut merkt dat er in Nederland weinig aandacht is voor deze vorm van zelfonderzoek bij witte mensen. “In de VS bestaan er meer plekken waar witte mensen onderling reflecteren op hun eigen rol in racisme – zogeheten ‘white accountability spaces’. In Nederland zijn zulke reflectieve ruimtes nauwelijks te vinden.” Door zichzelf als wit te benoemen en dat als uitgangspunt te nemen, plaatst Wildschut zichzelf in het probleem én in de oplossing.

“Zolang we onszelf geen kleur geven, blijft racisme iets van de ander. Maar ook wij zijn gevormd. Als je dat erkent, ontstaat er ruimte voor iets nieuws.”

Weerstand en erkenning

Haar initiatief roept ook weerstand op. “Witte mensen zeggen: waarom alleen voor ons? Waarom zo zwaar? Maar dat ís het. Het is ongemakkelijk, en daarom schuiven we het voor ons uit.” Toch merkt ze ook dat haar woorden resoneren. Een post op LinkedIn gericht aan witte moeders op het schoolplein werd massaal geliket – opvallend genoeg vooral door zwarte vrouwen. “Dat vond ik confronterend. Zij herkenden het meteen. Wij, als witte mensen, moeten het leren lezen. Dat is een luxe.”

Wat zij hoopt te bereiken

Aan het eind van de workshop hoopt Wildschut dat deelnemers meer lucht ervaren in situaties die eerder vastzaten. “Dat ze het ongemak leren verdragen. Niet omdat het fijn is, maar omdat het nodig is voor echte verbinding.”

De workshop is nog in de pilotfase. “Ik begin klein, met een paar mensen per keer. Maar het zaait iets. En ik geloof dat dat nodig is. Niet om mensen op hun plek te zetten, maar om ze uit te nodigen een andere plek in te nemen.”

Meer weten?

De online workshop Wit Belicht is voorlopig bedoeld voor witte Nederlanders op Curaçao óf die samenwerken met Curaçao, en die bereid zijn eerlijk naar zichzelf te kijken. Deelname is afhankelijk van een intakegesprek. Kijk voor meer info op www.meaning-fuel.com of stuur een email naar jitske@meaning fuel.com.

REGIO

 

Auteur:Drs. Asha Mungra | Voorzitter – Unie van Surinaamse Vrouwen (USV)

De Unie van Surinaamse Vrouwen (USV) is geschokt door de holle ode van de president aan moeders op 9 mei. Terwijl vrouwen in het hele land vechten om het hoofd boven water te houden, worden hun dagelijkse strijd en diepe pijn bedekt met dichterlijke woorden.

“Als vader des vaderlands heeft de president gefaald om moeders en kinderen te beschermen.”

Zijn liederlijke beloften over zorg en welzijn zijn leeg gebleken. Terwijl vrouwen, kinderen én mannen dagelijks lijden onder zijn beleid, blijft daadkracht uit.

Vrouwen houden gezinnen overeind. Ze zijn zorgverleners, onderwijzers, interieurverzorgsters, moeders en

dochters. Velen worden maandenlang niet betaald. Anderen zijn overwerkt, ondergewaardeerd en opgebrand.

Velen wagen zich in het onbekende, vaak buiten de landsgrenzen, onder risicovolle omstandigheden – niet uit keuze, maar uit noodzaak, op zoek naar een menswaardig bestaan.

Gezinnen vallen uiteen. Kinderen groeien op zonder hun ouders. De mentale druk is onhoudbaar – de toename van huiselijk geweld, femicide, zelfdoding en maatschappelijke verruwing zijn het bewijs.

Ook in de rurale gebieden laten moeders zich niet langer misleiden. Ze zien hoe beloften niet worden nagekomen, hoe voedselprijzen hun dorpen onbereikbaar maken, hoe basiszorg ontbreekt. De ode die zij willen, is geen gedicht – maar

beleid dat werkt.

USV zegt duidelijk: “Wij vragen geen ode – wij vragen om daden.”

Na jaren van stil lijden is het tijd om onze stem te laten horen. Niet alleen met woorden, maar op 25 mei – met onze stem. Want de vrouwen van dit land verdienen respect, rechtvaardigheid en échte bescherming.

Ingezonden

 

De politie in Suriname heeft maandag de 34-jarige W.S., zijn vriendin G.B. (50) en haar moeder P.M. (73) in verzekering gesteld op verdenking van openlijke geweldpleging.

Het incident vond plaats aan de Kasiramweg, een zijstraat van de Tjon A Kietweg, waar het drietal samen met een buurman zat te borrelen. Tijdens het samenzijn zouden opmerkingen zijn gemaakt die bij een van de aanwezigen in verkeerde aarde vielen.

De buurman besloot daarop huiswaarts te keren, maar werd volgens de aangifte door het drietal achtervolgd en vervolgens op zijn eigen erf aangevallen.

Het slachtoffer verklaarde dat hij voornamelijk door W.S. werd geslagen, terwijl diens vriendin

en haar moeder hem eveneens mishandelden. Volgens hem had de situatie fataal kunnen aflopen als hij geen hulp had geroepen en buurtbewoners niet tijdig hadden ingegrepen.

Na overleg met het Surinaamse Openbaar Ministerie zijn alle drie de verdachten in verzekering gesteld.

In opdracht van het Openbaar Ministerie is op zondag 18 mei 2025 een illegale landingsbaan in het gebied Stong Dansi, district Sipaliwini, door leden van het Justitieel Interventie Team (JIT) vernietigd. De baan werd eerder door ontdekt en bleek actief te worden gebruikt voor illegale drugslandingen en aanverwante activiteiten.Bij onderzoek is gebleken dat de landingsbaan een lengte had van circa 2,1 kilometer en een breedte van ongeveer 30 meter. Vermeldenswaard is dat de locatie uitsluitend bereikbaar is via de Nickerierivier of per lucht.

Tijdens een eerder ingesteld onderzoek werd in de omgeving van de baan een grote hoeveelheid brandstof aangetroffen,

vermoedelijk bedoeld voor het bevoorraden van vliegtuigen die betrokken zijn bij de smokkelactiviteiten. Ook werd er een kamp aangetroffen in de nabijheid van de baan.

De vernietigingsactie werd zorgvuldig voorbereid en uitgevoerd. Over de gehele lengte van de baan zijn sleuven van 2 meter diep en 2 meter breed gegraven, waardoor deze onbruikbaar is gemaakt. De aangetroffen kamp en een zelfgemaakte brug die toegang bood tot de baan, zijn eveneens vernietigd.

Het Openbaar Ministerie onderstreept met deze actie haar vastberadenheid om het beleid ter bestrijding van de transnationale georganiseerde drugscriminaliteit voort te zetten.

De aannemer, die belast is met de renovatie- en moderniseringswerkzaamheden van de Spoedeisende Hulp (SEH) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) heeft het werk geschorst voor onbepaalde tijd. De bouw is in augustus 2024 aangevangen. Al geruime tijd heeft de regering zich niet gehouden aan de betalingsafspraken van de projecten uitgevoerd door de aannemer voor het AZP. De schuld is hierdoor opgelopen tot meer dan USD 230.000,-.

Op vrijdag 23 mei 2025 is de president van Suriname voornemens de opening te doen van de eerste fase van de vernieuwde SEH. Vanwege de schorsing van het werk door de aannemer, kunnen

de tweede- en de derde fase van de renovatie van de SEH niet  worden uitgevoerd om de algehele oplevering te doen plaatsvinden.

De aannemer overweegt verdere acties en zal het werk niet hervatten als op korte termijn de betalingen niet hebben plaatsgevonden.

Het doel van de renovatie is geweest om een efficiëntere en modernere SEH, die beter in staat is de groeiende vraag naar spoedeisende zorg aan te kunnen. Er zal daarbij een betere scheiding tussen acute en minder acute spoedgevallen gemaakt worden.