China is begonnen met de bouw van een enorme dam aan de Yarlung Zangbo-rivier (de Tibetaanse naam voor de Brahmaputra-rivier), met een geschatte kostprijs van minstens $170 miljard. Dit project, gelegen aan de oostelijke rand van het Tibetaanse plateau nabij de Indiase grens, zal naar verwachting in de jaren 2030 worden voltooid en zal een capaciteit hebben om jaarlijks 300 miljard kilowattuur elektriciteit te produceren.
De bouw van de dam heeft aanzienlijke zorgen gewekt in India en Bangladesh vanwege mogelijke stroomafwaartse gevolgen. Hoewel China minimale effecten op de watervoorziening stroomafwaarts belooft en beweert dat de dam zal helpen voldoen aan de
stroombehoefte in Tibet en de rest van China, voedt het gebrek aan waterverdelingsakkoorden de angst voor plotselinge overstromingsrisico’s voor het noordoosten van India.
De zorgen van India komen voort uit het vermogen van de dam om de waterstroom van de rivier te beheersen en het risico op overstromingen in grensgebieden als grote hoeveelheden water worden vrijgegeven, vooral tijdens potentiële vijandelijkheden. BJP-parlementslid uit Arunachal East, Tapir Gao, beschreef de geplande dam van China als een “waterbom” die kan worden ontketend tegen India en andere stroomafwaartse landen, daarbij verwijzend naar eerdere overstromingen in 2000 die gebieden langs de Siang-rivier (Brahmaputra in Arunachal Pradesh)
verwoestten.
Als reactie hierop overweegt India tegenmaatregelen, waaronder de bouw van een eigen dam aan de Siang-rivier, het Upper Siang Multipurpose Project. Adjunct-chiefminister van Arunachal Pradesh, Chowna Mein, waarschuwde dat als China het water omleidt, dit de Siang-rivier en haar zijrivieren kan doen opdrogen, wat gevolgen heeft voor het waterleven en de grote bevolking in Assam en Bangladesh die afhankelijk zijn van de Brahmaputra voor irrigatie.
Tapir Gao heeft gepleit voor de bouw van een dam aan de Siang-rivier in Arunachal Pradesh om rampen stroomafwaarts te beperken, en stelde voor dat deze een bufferniveau zou kunnen hebben om aanzienlijk water vast te houden tijdens plotselinge lozingen.
Ondanks deze zorgen verklaarde de woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken, Guo Jiakun, dat de dam zou bijdragen aan preventie van rampen stroomafwaarts, mitigatie en reactie op klimaatverandering. Chief Minister van Assam, Himanta Biswa Sarma, probeerde ook de angsten te verminderen, door te stellen dat hij geen directe reden tot zorg ziet, aangezien de Brahmaputra het grootste deel van haar water krijgt uit Bhutan en Arunachal Pradesh. Hij merkte op dat de exacte impact onbekend is, met theorieën die zowel verminderde waterstroom die de biodiversiteit beïnvloedt als potentiële overstromingsbuffering suggereren.
Het artikel benadrukt dat, in tegenstelling tot het Indus-systeem, waar India een bovenstrooms voordeel heeft, de dynamiek van de Brahmaputra anders is. Hoewel China stroomopwaarts ligt, is zijn invloed niet absoluut omdat de Brahmaputra het grootste deel van haar volume verkrijgt nadat ze India is binnengestroomd, gevoed door talloze zijrivieren die de oostelijke Himalaya draineren. Tibet draagt slechts ongeveer 14% bij aan de totale jaarlijkse stroom van de rivier, waarbij maar liefst 86% binnen India wordt gegenereerd als gevolg van moessonregens en zijrivieren in Arunachal en Assam. Daarom is de echte dreiging niet watertekort, maar plotselinge overstroming als China grote volumes vrijgeeft tijdens het overstromingsseizoen, waardoor het noordoosten van India wordt blootgesteld aan verwoestende schokken door damlozingen, technische inschattingsfouten of extreme klimaatveranderingen.
China heeft geen waterverdelingspact met stroomafwaartse staten zoals India en Bangladesh. Hoewel India en China in 2013 een MoU ondertekenden, hebben Indiase functionarissen verklaard dat China niet altijd transparant is geweest over het delen van hydrologische gegevens.
Voor meer informatie kunt u het originele artikel lezen op The Economic Times: China’s $170 bn dam on Brahmaputra: Should India worry?
WERELDNIEUWS
