• zondag 28 February 2021
  • Het laatste nieuws uit Suriname

“Surinaamse Badminton legende en leermeester heengegaan”

Datum: | Bron: SME Sport | Door: Redactie

Gisteravond bereikte ons het droevige bericht dat na een ziekbed is heengegaan één van Suriname ’s grootste badminton legendes en leermeesters ooit, Otmar Kersout, bij een ieder beter bekend als “Arti”.

Hij was een vooraanstaand lid van de Surinaamse Badminton Bond. (S.B.B.) en zeer betrokken bij het reilen en zeilen van zijn geliefde sport. Een ieder die in Suriname actief is geweest in de badmintonsport kwam vroeg of laat in contact met deze badminton guru van weleer die meer dan vijf decennia actief geweest is in de badmintonsport. Oud topspeler, landskampioen, jeugdbegeleider, S.B.B. bondstrainer en coach, official en langdurig voorzitter van de badminton club Tan Na Fesi (T.N.F.)

Nationale topspeler, geduchte tegenstanderArti Otmar Kersout en zijn oudere broer Kenneth waren als jonge leerkrachten actief in het rijst district Nickerie toen ze aldaar bij de plaatselijke Chinese club "Beat it All" in aanraking kwamen met de badmintonsport. Arti was toen reeds 19 jaren oud toen hij begon, bepaald geen jongeling. Maar de broers raakten gefascineerd door de sport met het pluim balletje en gingen bij terugkeer in de stad in 1968 verder met het ontwikkelen van hun skills bij de Chinese vereniging Tsang Ngen Foei (T.N.F.) waar keihard getraind werd. Arti werd een geduchte tegenstander in Suriname zowel in het enkelspel, maar ook voornamelijk in het dubbelspel met partner wijlen Roel Sjauw Mook en het gemengd dubbelspel.

Roel Sjauw Mook en Arti Kersout wisten in 1973, 1976, 1978 en 1988 de Nationale dubbeltitel te pakken. 1978 was ook echt een topjaar voor Arti, toen behaalde hij namelijk het triple kampioenschap badminton van Suriname door ook de heren enkel titel en het gemengd dubbelspel met Sonja Leckie te winnen. Het zou zijn enige Nationale herenenkel A titel blijken te zijn, vanwege het feit dat hij de jaren ervoor steeds oudere “cracks”, mannen als Romeo Caster en Walther Illes voor zich moest dulden en de jaren daarna steeds jonge talenten als Mike van Daal en Hedwig de la Fuente. Arti haalde dan ook diverse semi-kampioenschappen Nationaal en er werd elk jaar voornamelijk ook in de dubbels zeker rekening gehouden met hem als geduchte tegenstander. In 2006 werd hij op latere veterane leeftijd nog Nationaal herenenkel kampioen in de B-Klasse.

Ook bij de Nationale Clubkampioenschappen liet Arti van zich spreken. Met zijn club T.N.F. heeft hij meerdere jaren gestreden om de titel tegen het sterke Magic Stars. In 1975 en 1976 wist T.N.F. het geduchte Magic Stars te verslaan en de Nationale Club titel te pakken. En ook van 1979 t/m 1984 was T.N.F. landskampioen in de hoofdklasse met Arti in hun gelederen. Vervolgens won Arti nog tweemaal als speler de Hoofdklasse landstitel met zijn T.N.F. in 1987 en 1988.

International die Suriname mede op de kaart zette bij de Carebaco GamesDat Arti Kersout tot de badminton top van Suriname behoorde blijkt ook uit het feit dat hij jarenlang achter elkaar uitverkoren werd als selectie speler van de Nationale badmintonploeg om de Surinaamse kleuren te verdedigen. Reeds in 1974, 1975 en 1976 baarde Arti opzien, door samen met Roel Sjauw Mook drie achtereenvolgende jaren de Caribische herendubbel titel te pakken bij de Carebaco Games te Georgetown, Guyana (’74), Port of Spain, Trinidad & Tobago (’75) en Kingston, Jamaica (’76). Vooral die laatste titel met winst op het sterke Jamaica in het hol van de leeuw mag als een regelrechte stunt worden beschouwd. Jamaica was immers doorgaans ook bij de landen team wedstrijden in die jaren Suriname steeds de baas. Nadat de Carebaco Games in 1977 te Aruba geen voortgang vonden moesten Roel en Arti een jaar later toen Suriname gastland was van de Carebaco Games 1978 genoegen nemen met het semi-kampioenschap herendubbel. Ze verloren thuis in de Ismay van Wilgen Sporthal de finale van de Jamaicanen Brian Haddad en Victor Zaidie.

In 1979 bij de Carebaco games op Aruba werd Otmar Kersout in de single halve finale uitgeschakeld en moest hij genoegen nemen met brons, terwijl de Jamaicaan George Hugh er voor de 2e maal met de titel vandoor ging. In dat jaar koos zijn vaste dubbelpartner Roel Sjauw Mook ervoor te dubbelen met diens broer Emanuel Sjauw Mook, maar ook dit Surinaamse koppel moest in de finale hun meerdere erkennen in een Jamaicaanse duo George Hugh en Sammy Leyow. Een jaar later in 1980 bij de Carebaco Games te Georgetown, Guyana besloot de technische leiding van de Surinaamse selectie maar weer een ander duo uit te proberen nu Arti Kersout met de jongere Emanuel Sjauw Mook, maar ook dit duo verloor in de herendubbel finale van het Jamaicaanse duo Tommy Lee en Sammy Leyow. Tussen 1972 en 1980 werd de Surinaamse ploeg liefst 8x semi-kampioen bij de Carebaco landen team wedstrijden achter Jamaica. De overige Caribische landen als Trinidad, Guyana, Aruba en Curaçao werden vaak met speels gemak opzij gezet door de Surinaamse ploeg. Een prestatie waar men heden ten dage vooraf voor zou tekenen.

Succesvolle Surinaamse badminton trainer en bondscoachBehalve als speler heeft Otmar Kersout misschien zelfs nog meer zijn sporen nagelaten als badminton trainer, grootmeester en coach. Diverse spelers hebben bij T.N.F. hun eerste badminton slagen aangeleerd bij oom “Arti”. Spelers met talent en inzet kregen al snel extra privé trainingen van hem om nog beter te worden. Zo bracht hij diverse T.N.F. toppers voort. Samen met zijn oude dubbel partner Roel Sjauw Mook vormde hij het technische hart van de club. Zo sterk bleek de invloed van deze clubtrainers dat ze beiden in verschillende periodes ook door de Surinaamse Badminton Bond aangesteld werden als bondstrainers.

Hun positieve, strakke en succesvolle aanpak tezamen met een andere Nationale bondscoach wijlen Erwin Pollard leidde in de tachtiger en negentiger jaren tot een hele aanwas van nieuwe talentvolle Nationale selectie spelers voor Suriname. In 1988 was Arti één van de bondstrainers van de Surinaamse Carebaco ploeg die thuis in Suriname voor het eerst ooit alle vijf individuele Carebaco titels pakte bij de senioren.

Bondscoach met eerste Surinaamse internationale badminton succes buiten CarebacoIn 1990 was Arti Kersout als hoofdtrainer en bondscoach samen met team manager en voorzitter van de S.B.B. Mike van Daal persoonlijk verantwoordelijk voor het eerste internationale badminton succes van Suriname buiten de Caribische regio en Carebaco.

Met een nieuwe jonge jeugdploeg bestaande uit vijf spelers werd voor de aller eerste maal namens Suriname in Guatemala deelgenomen aan de Pan Amerikaanse badminton jeugd kampioenschappen. En tot ieders verbazing kwam deze ploeg thuis met een zilveren medaille behaald door twee protegés van Arti te weten Letitia Wongsodimedjo en wijlen Thalitia Sjauw Mook op het onderdeel meisjes dubbel U-19. Hiermede werd een deur geopend voor alle latere Surinaamse badminton internationals die successen behaalden bij de CACSO Games, Pan Am en Zuid Amerikaanse badminton championships.

Badminton grootmeester die zijn kunsten overdroeg aan zijn zoonNa reeds diverse successen als trainer te hebben geboekt met de Surinaamse badmintonploeg kwam er medio jaren negentig een nieuwe uitdaging voor Arti op zijn pad. Zijn jonge zoon Mitchel Wongsodikromo bleek immers over uitzonderlijk badminton talent te beschikken en onder begeleiding van vader Arti reeds op jonge leeftijd te excelleren. Mitchel werd één van de jongste kampioenen bij de jeugd van Suriname ooit en groeide onder het toeziend oog van trainer, coach en vader uit tot één van de succesvolste badminton internationals van Suriname met o.a. dubbel titels bij de Carebaco en Suriname International, alsmede bronzen medailles bij de CACSO en South American (Odesur) Games. Zoonlief Mitchel behaalde meer als twintig Nationale titels bij de senioren in alle disciplines.

Bij de 1e Suriname International 1998 nam Arti zijn 14 jarige zoon onder zijn vleugels door met hem deel te nemen als dubbelpartner in het herendubbel. Dit was het eerste internationale optreden van Mitchel bij de senioren.

Badminton Stonfutu die zijn club T.N.F. trouw bleefNa alle hoogtij jaren van zijn club T.N.F. te hebben meegemaakt, bleef Arti zijn club trouw in goede en slechte tijden. Na de jaren in Kong Ngie Tong Tsang verhuisde T.N.F. naar A.B.O. en daarna naar de NATIN Sporthal. De accommodaties en middelen werden gebrekkiger en schaarser, maar Arti gaf nooit op. Als jarenlange voorzitter van deze club veranderde hij door de jaren heen de naam van het Chinese Tsang Ngen Foei naar het huidige Tan Na Fesi.

Hij bleef jong talent kweken, spelers als Carolyn Davids, Priscille Tjitrodipo, Irfan Djabar, Jill Sjauw Mook, Crystal Leefmans, de gebroeders Toney, Quennie Pawirosemito, Dylan Darmohoetomo, Shemara Lindveld, Lilièn Tjioe en nog vele anderen werden kortere of langere tijd begeleid door de immer geduldige leermeester Otmar Kersout, die uren in de sporthal doorbracht. Terwijl anderen onder aanvoering van zijn oude matties de gebroeders Sjauw Mook hun eigen gezelligheidsclubje P.U.F.F. “Poer Uitgebreid Fer Feri” oprichtte, waar later het huidige club P.F.F. de Perfect Flying Feathers van ontstond, bleef Arti T.N.F. trouw met een grote groep jeugdigen.

Samen met zijn gezin, uiteraard zoon Mitchel, maar ook zijn trouwe metgezel en wederhelft Mien en dochter Hertine, die achter de schermen de organisatie op hun schouders namen, bleef Arti de club draaiende houden als voorzitter. Dat deze aanpak ondanks de schaarse middelen door hard werken en trouwe inzet succesvol bleek valt te zien uit de vele clubkampioenschappen die T.N.F. toen nog behaalde zowel in de Hoofdklasse A in 2011, 2012, 2014 en 2015, als in de 1e Klasse B in 2014, ook in de U21 A klasse in 2001, maar ook vooral bij de jeugd in 2005, 2006, 2011, 2014, 2015 en 2016 steeds in de U-17 klasse.

Ontelbare individuele titels in het Nationale Badminton Circuit vielen zijn spelers ten deel. Teveel om op te noemen. En niet alleen voor spelers van zijn eigen club zette Arti zich in, maar een ieder die geïnteresseerd was kon onder zijn bezielende leiding komen trainen. Techniek en conditie stonden voorop, dus als je geen inzet toonde of zin had mocht je natuurlijk ook zo weer gaan, niemand werd gedwongen. Als je eenmaal bij Arti trainde moest je natuurlijk wel luisteren! “Racket hoog houden”, “doorgaan niet opgeven”, “waarom luister je niet, kijk zo moet je de shuttle slaan” je geleerde technieken blijven toepassen om met een goede tactiek je tegenstander te kunnen verslaan. Het credo van de badminton meester. Als goede coach kon Arti tegenstanders ook uren observeren in de sporthal om samen met zijn spelers tot een goede tactiek te komen om deze tegenstanders te verslaan.

Grootmeester geridderd in de Ere-orde van de Gele Ster in 2006De jarenlange inspanningen van Otmar Kersout zowel als leerkracht op school evenals trainer in de badminton sporthal gingen niet onopgemerkt voorbij in de Surinaamse gemeenschap. Zo werd Arti op z’n 60e leeftijd in 2006 heel toepasselijk geridderd door de Surinaamse President Venetiaan tot Grootmeester in de Ere-orde van de Gele Ster. Precies in het jaar dat hij op zijn zestigste leeftijd nog even Nationaal Heren Enkel kampioen van Suriname werd in de B-Klasse. De oude grootmeester had zijn kunstjes op de baan nog niet verleerd en jongere tegenstanders die zijn kinderen of kleinkinderen konden zijn moesten eraan geloven.Op 6 januari 2021 een anderhalve maand voor zijn 75e verjaardag is de oude badminton grootmeester gaan rusten. Gran tangi Arti, waka bung, voor jou houd de Surinaamse badminton gemeenschap trots elk badminton racket hoog.

Nardi SoerodimedjoFreelance Badminton ReporterSurinaamse Badminton Bond

Datum: | Bron: SME Sport | Door: Redactie