booked.net booked.net

 

Het laatste nieuws uit Suriname

COLUMN: Wishful thinking…

Publicatie datum: 12-06-2019 | Bron: De Ware Tijd

Jarenlang heb ik in gesprekken met vrienden en kennissen weleens gesteld dat de zittingstermijn van vijf jaar voor een regering in Suriname te kort is. Het duurt meestal bijna twee jaar voordat een regering die aan een nieuwe regeertermijn begint goed uit de startblokken komt. Terwijl de startblokken nog worden opgeruimd is het weer tijd voor de volgende verkiezingen. Zeven jaar leek mij dus een redelijke periode voor een regeertermijn.

Twee jaar opstarten, vier jaar beleid uitvoeren en één jaar campagne voeren naar de daaropvolgende verkiezingen toe. Maar vanaf de periode kort vóór de stembusgang van 2015 en de ontwikkelingen die ik sindsdien heb gezien, heb ik dat standpunt bijgesteld. Wat mij betreft worden nu om de twee jaar verkiezingen gehouden. Je zult je afvragen waarom? Om de doodsimpele redenen dat twee jaar vóór de verkiezingen de regering veel meer zaken begon te doen die veel weg hebben van verkiezingsstunts.

Ook politieke partijen dwars over alle linies - coalitie en oppositie - begonnen projecten uit te voeren in verschillende districten en woongemeenschappen. Ontwikkelingen waar de samenleving op microniveau wel profijt van heeft. Plotseling konden partijen fondsen aanboren om gemeenschappen in het binnenland zodanig te stimuleren dat ze zwarte peper en andere zeer gewilde producten gingen maken. Nog voordat een zaadje in de grond was gestopt, was de afzet al geregeld. Nog voordat was geoogst, kreeg de boer of boerin betaald. Opeens weten partijvoorzitters bronnen aan te boren om scholieren in het binnenland bij bosjes van reddingsvesten te voorzien.

Jarenlang verwaarloosde sportvelden en buurtcentra werden uit partijmiddelen gerehabiliteerd; voor vrouwen werden allerlei trainingen verzorgd om hen te versterken en als zelfstandige ondernemers steviger in hun schoenen te laten staan. Allemaal positieve zaken. Maar plotseling zien we ook een president - die ooit beweerde dat hij op de hoogte is van alles wat in het land gebeurt - nu steeds vaker zijn oren te luisteren leggen bij gemeenschappen die jarenlang zijn verwaarloosd en worden er straten geasfalteerd of gerehabiliteerd. Van veel zaken was hij kennelijk dus niet op de hoogte. Echter, niet getreurd. Aan de oplossing van de aan hem in hoogst eigen persoon voorgelegde vraagstukken wordt gewerkt. Wat een mazzel! Ja, toch!? De verkiezingen komen eraan.

Dus wat mij betreft wordt de Grondwet veranderd en komen om de twee jaar parlementsverkiezingen. Zo blijven de partijen en de regering hyperactief en constant werken, wat de ontwikkeling van het land alleen maar ten goede zal komen. Ik weet nu al dat dit wishful thinking is. Precies zo wishful is de thinking dat er echt wat gedaan zal worden aan de resocialisatie en rehabilitatie van ontheemden uit de omgeving Brownsweg die nu onder erbarmelijke omstandigheden wonen in Texas, Goede Verwachting en Sunny Point. Districtscommissaris Jeroe, exponent van de overheid, heeft dat gezegd. Ja, ik schrijf opzettelijk exponent van de overheid, en niet exponent van de regering. Want, de Surinaamse overheid weet niet vandaag dat deze mensen in erbarmelijke situaties wonen.

Dat weet ze al vanaf deze groep hun dorpen waar nu het stuwmeer ligt moest verlaten toen dat gebied onder water werd gezet. Vanaf toen, dus langer dan vijftig jaar, woont deze groep in een erbarmelijke situatie, zeker wat huisvesting betreft. De afgelopen drie decennia hebben opeenvolgende regeringen beloofd verlichting te zullen brengen in de situatie van deze mensen. In Brownsweg is alleen de elektrische verlichting gekomen. De ontheemden in de stad zouden in aanmerking komen voor domeingrond, omdat de meeste percelen waar ze wonen zijn geoccupeerd. Voor mij is het dus syi na bribi of de woorden van de districtscommissaris daadwerkelijk invulling zullen krijgen en wanneer. Of is het gewoon windowdressing bij de vierde Dag van Nationale Rouw?

Waarom ben ik in dit geval een zwartkijker? De overheid had al een groep geïdentificeerd om te helpen: de ex-militairen die gevochten hebben in de Binnenlandse Oorlog, van wie een aantal aan PTSS lijdt. Ook zij zouden geholpen worden. Baan, uitkering, perceel, professionele (medische) begeleiding. Hoeveel van die toezegging is waargemaakt? Als ik de balans opmaak, daarbij in aanmerking nemend de regelmatige acties van de ex-militairen om aandacht te vragen omdat hun zaken nog niet geregeld zijn, moet ik concluderen dat er bitter weinig van de toezeggingen is ingelost.

Ik zal de overheidsfunctionaris Jeroe dus pas een beetje geloven wanneer ik het resocialisatie- en rehabilitatieplan, gekoppeld aan een uitvoerings- en financieringsschema zie. Wanneer meer dan de helft van de ontheemden die zullen deelnemen aan zijn plan daadwerkelijk zijn geresocialiseerd en gerehabiliteerd, krijgt hij van mij een diepe buiging.

ivancairo@yahoo.com



Lees meer: - DWTonline.com http://www.dwtonline.com/laatste-nieuws/2019/06/12/column-wishful-thinking…/#ixzz5rg4Pi8vN

Publicatie datum: 12-06-2019 | Bron: De Ware Tijd

Ga terug Ga naar artikel

Columns, Net Binnen

booked.net booked.net