• woensdag 29 June 2022
  • Het laatste nieuws uit Suriname

COMMENTAAR: Profcompetitie

| de ware tijd | Door: Redactie

CONCACAF HEEFT AANGEKONDIGD dat amateurclubs die meedoen aan regionale competities onder haar verantwoordelijkheid niet langer zullen worden toegelaten als zij de profstatus niet hebben. Inter Moengotapoe en Robinhood als amateurclubs hebben de afgelopen jaren met redelijk succes meegedaan aan die competities. Als primaire aanjager van de groei van het spel biedt Concacaf consistente en voortdurende professionele voetbal- en technische ontwikkelingsondersteuning aan zijn 41 lidlanden.

De inzet is om de doelen van regionale organisatie te realiseren en betere resultaten te bereiken door professionaliteit in overeenstemming met de hoogste organisatorische waarden, het handhaven van goed bestuur, transparantie en verantwoording.

“Het is geen geheim dat de SVB leeft ‘op de longen’ van de Fifa”

Klaarblijkelijk neemt de trend van professionaliteit toe binnen Noord- en Midden-Amerika en het Caribisch gebied en wil Concacaf de omschakeling naar professionaliteit stimuleren. Daarnaast beoogt ze vermoedelijk de te grote financiële afhankelijkheid waaraan lidlanden zich vastklampen en zich weinig of niet inzetten voor zelfwerkzaamheid en zelfredzaamheid te stoppen.

Het is geen geheim dat de SVB leeft ‘op de longen’ van de Fifa. Het heeft er veel van dat Concacaf af wil van de grote afhankelijkheid van de lidlanden en hen dwingt tot autonomie zodat zij in belangrijke mate hun boontjes zelf kunnen doppen. Sommige lidlanden onder regie van leidinggevenden bij de Uefa, Conmebol, Concacaf en Fifa worden nog steeds strafrechtelijk vervolgd, omdat zij in het verleden te losjes zijn omgesprongen met geld van de Wereldvoetbalbond. Weer andere zijn door onverantwoorde besteding met de hen toegewezen gelden geschorst.

Het profvoetbal waarop Concacaf al lang op doelt, legt de financiële verantwoordelijkheid op het bord van de lidlanden, breekt de sterke afhankelijkheidsrelatie en prikkelt de drang om zelf op zoek te gaan naar sponsors om de eigen ontwikkeling van het voetbal, ook in Suriname, tot ontwikkeling te brengen. Want eerlijk gezegd zijn de matrix van een doelgericht ontwikkelingsplan, de visie en de wegen waarlangs het voetbal moet lopen, nog niet gepresenteerd. 

Door Fifa beschikbaar gesteld geld heeft zich beperkt tot de bouw, verbetering en aanleg van faciliteiten, maar het niveau van het echte werk van talentontdekking, begeleiding en vorming, is nog niet eens begonnen. Dat moeten wij zelf doen. In de marge daarvan wordt eindeloos geëxperimenteerd met het diaspora avontuur, zonder een tussentijdse evaluatie. Door krampachtig aan de diasporaspelers vast te houden ontneemt men lokaal talent de mogelijkheid zich (verder) te ontwikkelen. Het diasporabeleid zou als tussenoplossing moeten worden gezien op weg naar een nationaler selectie van lokale spelers. Bondscoach Stanley Menzo zou zich ook daarop moeten richten.

| de ware tijd | Door: Redactie