• dinsdag 31 January 2023
  • Het laatste nieuws uit Suriname

COMMENTAAR: ‘Hongersnood’

| de ware tijd | Door: Redactie

DE RUIM HONDERDVIJFTIG  inwoners van Sipaliwini Savanna, een inheems dorp in Zuid-Suriname, ervaren al ongeveer een jaar een situatie van ‘hongersnood’. Ze hebben wel vlees en vis die ze uit de natuur halen, maar ander noodzakelijk voedsel, zoals rijst, suiker, olie en blom, maar ook schoon drinkwater ontberen ze.

De mensen hebben een ernstig voedseltekort omdat de grond onvruchtbaar is en ze aan hun kostgronden niets hebben. Ze voeden zich met vruchten, onder meer manja en Braziliaanse noten. Mondjesmaat krijgen ze wel hulp van particulieren, maar dat verloopt moeizaam omdat het gebied alleen per vliegtuig is te bereiken. Door de slechte

bereikbaarheid kunnen ze geen kant op. Al hebben ze wat geld om levensmiddelen in Paramaribo te kopen, het transport is voor deze mensen niet te betalen.

“De gedupeerden zijn ook Surinamers en hebben recht op een (minimaal) menswaardig bestaan”

Maar dit laatste mag voor de overheid geen reden zijn om hen aan hun lot over te laten. De krant heeft begrepen dat de regering intussen voedselpakketten naar het gebied heeft gestuurd. Daarmee is voor de korte termijn de nood gelenigd, maar nodig is een structurele oplossing. De gedupeerden zijn ook Surinamers en hebben recht op een (minimaal) menswaardig bestaan.

De dorpelingen hebben de suggestie gedaan dat onderzoek wordt gedaan naar de bodemgesteldheid om vast te stellen hoe het komt dat wat ze verbouwen niet groeit. Waarom de overheid deze suggestie niet overneemt, is een raadsel. Zet deskundigen in – ongeacht de vervoerskosten er naar toe – om onderzoek te doen. Op basis van de resultaten zal moeten worden beslist of het probleem kan worden aangepakt en zo ja hoe.

Gelet op wat nu in Sipaliwini Savanna gebeurt, moet opnieuw worden gesteld dat het er veel van heeft dat de mensen in het binnenland een ‘vergeten’ groep zijn en dat hun problemen bij het centrale gezag in Paramaribo onvoldoende doordringen. Nog vers in het geheugen ligt de watersnood in Brokopondo eerder dit jaar, waarvan de naweeën nog merkbaar zijn.

Binnenlandbewoners worden nog te vaak kind van de rekening. Mensen in Paramaribo en wijde omgeving die via Staatsziekenfonds zijn verzekerd, stuiten op problemen wanneer ze hun recept aanbieden. Dat wordt niet zelden geweigerd, omdat het geneesmiddel niet wordt vergoed of men moet uit eigen zak bijbetalen.

Al bij het aanhoren van die mededeling, vallen mensen al in een zwart gat, laat staan om te weten hoe verder met het probleem om te gaan. Om bepaalde medicijnen te vinden lopen mensen zich de benen uit het lijf, afgezien van het feit dat zij uit een district of het binnenland komen en afhankelijk zijn van openbaar vervoer om stad en land af te reizen voor de enkele medicamenten die hun leven moeten rekken. Vooral met oudere mensen heeft men te doen.

| de ware tijd | Door: Redactie