• maandag 29 November 2021
  • Het laatste nieuws uit Suriname

COLUMN: Wachters

| de ware tijd | Door: Redactie

COLUMN: Wachters

23/10/2021 14:00 - GANGA

Sharda Ganga  

Enige tijd geleden vroeg ik aan mijn uitgebreide sociale kring wat tegenwoordig, in deze post-devaluatie en voortdurende crisistijden een gangbare vergoeding is voor een hulp in de huishouding. Ik wilde verifiëren dat ik mijn mevrouw niet onderbetaalde. De tarieven die werden genoemd varieerden tussen de SRD 30 en 50 per uur. Eén persoon meldde dat het minimumloon in Suriname rond de SRD 10 per uur schommelt en dat ik dus vooral niet moet gaan overbetalen, want dat zou de markt maar ‘bederven’.

Gelukkig was die minimumloonaanhanger een eenzame stem. Het onwetenschappelijk onderzoek gaf als uitslag een loon tussen de SRD 35 en 50 per uur (afhankelijk van het soort werk), met apart een bijdrage aan de buskosten. Dat is nog steeds geen vetpot voor personen die slechts enkele keren per week een paar uur werk hebben. Maar stel, dacht ik, dat een hulp in de huishouding genoeg opdrachtgevers heeft, zodat de persoon minstens dertig uren per week kon werken, tegen een redelijk eerlijk loon van bijvoorbeeld SRD 40 per uur. (Het is fysiek zwaar werk, dus ik ga niet uit van veertig uur. Je zou ook kunnen zeggen: de tien uren zijn reistijd tussen verschillende opdrachtgevers). Dan is dat een maandvergoeding van bijkans SRD 5.500 voor vijf dagen per week werken. Dat is nog altijd geen vetpot, maar vergeleken met de lonen in andere sectoren, toch een stuk aantrekkelijker.

En toch: hoe komt het dan dat je maanden moet zoeken voor je een hulp kan vinden? Hetzelfde geldt voor tuinlieden. Je moet hemel en aarde bewegen om er één te vinden. Is je afvoer verstopt, je dakgoot kapot, je omheining omgevallen? Moet je huis worden geschilderd, de keukenkasten opgeknapt? Je vindt in Suriname eerder een oliebron dan een betrouwbaar, betaalbaar en kundig klusjesmens.

Weet u waar er geen gebrek aan is? Onder meer aan onderbetaalde ambtenaren en onderbetaalde, uitgebuite securityguards. Jarenlang was het refrein dat mensen een overheidsjob wilden omdat ze dan automatisch een ziektekostenverzekering kregen. Maar dat argument is, met de introductie van het basiszorgsysteem, toch goeddeels ongeldig geworden, als ik me niet ernstig vergis. Maar dat ambtenarendeel is een theorie voor een andere keer. Laten we kijken naar securityguards.

Een securityguard bij één van die kleine, als paddenstoelen uit de grond schietende, semiprofessionele securitybedrijven, vertelde aan een kennis dat zij SRD 15 per uur verdiende. Diep medelijden had de kennis met de securityguard, die onder bijna onmenselijke omstandigheden vaak diensten draaide van twaalf uur per dag, om toch nog wat geld te verdienen. Wat een verschrikkelijke job is dat, in die hitte, in een piepklein hokje, proberen alert te blijven.

Maar zou die securityguard, een alleszins gezonde jonge vrouw, haar job willen inruilen voor een veel beter betaalde betrekking als huishoudelijke hulp, vroeg ik. Nee dus. Ik brak er mijn hoofd over: heeft het met status te maken? Een securityguard heeft een mooi uniform en een zekere mate van 'gezag'. Je mag mensen dingen verbieden of gebieden. Een hulp in de huishouding moet de morserij van andere mensen opruimen. En liever drie keer minder geld verdienen, maar wel een beetje het gevoel te hebben dat je over iets de baas bent... is dat wat er aan de hand is?

Het zou wel passen in een Surinaamse cultuur, waarbij iedereen vooral baas wil zijn of voorzitter en niemand uitvoerder. Zie maar de drieduizend politieke partijen en vierduizend kerken. Vroeger hadden we geen securityguards, maar wachters. Die hadden geen mooie uniformpjes, geen gezag en geen status (en ook geen opleiding tot guard - dat klopt). Het beroep kreeg een upgrade, de betaling niet. Dat is ook een vorm van inflatie zou je kunnen zeggen. Hier zou nu een mooie conclusie moeten staan, een leuke uitsmijter, maar ik moet mijn gootsteen gaan ontstoppen.

gangadwt@gmail.com

  Tweet  Gerelateerde artikelenCOMMENTAAR: Niet voor iedereenCOMMENTAAR: KoopkrachtversterkingPWO sluit cao's ondanks recessieWonnie Boedhoe leidt nieuwe LoonraadRavaksur ziet 82 procent koopkrachtdaling minimumloon Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina

| de ware tijd | Door: Redactie