• vrijdag 22 October 2021
  • Het laatste nieuws uit Suriname

COLUMN: Het is dat u het weet

Datum: | Bron: de ware tijd | Door: Redactie

Voorlezen

COLUMN: Het is dat u het weet

13/10/2021 14:00 - SERIEUS!?

Ivan Cairo  

“Tijdens Bouta kon de pers niets vragen, niets zeggen en niets doen. Ze moesten genoegen nemen met een tralalaverhaal met franchepane!” “Waar waren de kritische journalisten de afgelopen tien jaren?” Twee opmerkingen die ik op sociale media zag langskomen naar aanleiding van het aanbieden van een protestbrief door journalisten maandag aan de regering over de gang van zaken tijdens persconferenties. Wanneer ik dit soort opmerkingen zie, kan ik alleen meewarig het hoofd schudden en me afvragen of de personen die deze opmerkingen maken de afgelopen tien jaren wel in Suriname waren, de media hebben gevolgd of met hun kop in het zand hebben geleefd.

Waren het kritische journalisten uit India, Pakistan, Griekenland, China, Amerika, Colombia of Frankrijk die tijdens persconferenties vragen aan de toenmalige president hebben gesteld over de aanstelling van Dino Bouterse als hoofd van CTU? Waren het buitenlandse of buitenaardse journalisten die steeds vragen stelden over de schandalen rond de Centrale Bank, skalians op het stuwmeer en de rivieren, naschoolse opvang en Caricom? Waren het buitenlanders die hebben geschreven over de beheersstructuur van Wakapasi? Is men vergeten dat journalisten massaal zijn weggelopen tijdens de wekelijkse persconferentie van de ministerraad in Weest Paraat geleid door toenmalig vicepresident Ameerali omdat, ondanks talrijke beloften van de regering, de inrichting van persconferenties niet ten goede veranderde? Diezelfde issue speelt vandaag weer: de inrichting van regeringspersconferenties.

Wanneer ik de CDS-directeur hoor zeggen dat CDS minstens 76 persconferenties heeft georganiseerd sinds het aantreden van de huidige regering, wat de toegankelijkheid van de regering voor de pers moet illustreren, zeg ik "geef me liever tien persconferenties met kwalitatief degelijke of deugdelijke antwoorden op vragen in plaats van 76 persconferenties waar de journalist nauwelijks ruimte heeft voor vragen of met onbeantwoorde vragen blijft zitten". Niet de kwantiteit van de ontmoetingen is belangrijk of de graadmeter voor de toegankelijkheid van de pers tot de regering(sleden), maar de kwaliteit van wat er wordt gepresenteerd.

Ik zou eigenlijk niet hoeven te protesteren. Persoonlijk heb ik toegang tot vrijwel alle regeringsleden, waaronder een directe lijn met de president, waar ik vanwege de functie die hij nu bekleedt bij hoge uitzondering gebruik van maak. President Santokhi heeft tot nu toe altijd gereageerd als ik hem benaderde voor informatie. Maar het gaat in deze erom dat niet een enkeling of een handjevol verslaggevers toegang moet hebben tot de regering en de rest niet. Het gaat om een collectieve toegang tot de regering en informatie vanuit de regering. Dat is waarover het nu gaat. De ministers die zich een beetje extra inzetten in de communicatie met de pers, zijn ongetwijfeld de ministers Ramdin, Achaibersing, Nurmohamed, Tjong-Ahin, Mathoera en Kuldipsingh. Minister Nurmohamed heeft zelfs een uurtje op de maandag in zijn agenda ingeruimd om de pers die daartoe behoefte heeft te ontvangen voor interviews. Zo kan het dus ook.

Frappant is dat wanneer politici in de oppositie zitten ze de beste maatjes zijn met journalisten en de media. O wee, wanneer ze in de regering komen. Dan zijn journalisten plotseling lastposten en in een enkel geval zelfs vijand. Dat heb ik gezien dwars door alle regeringen vanaf 1995 toen ik mijn intrede in de journalistiek deed. Tijdens de vorige regering zijn achter de coulissen keiharde battles gevochten met NII-directeur Limburg. Pijnpunten werden aangepakt, ofschoon toch niet alles daarna ideaal werd. Af en toe waren er clashes tijdens persconferenties, zoals tijdens een persmeeting van het vorige Covid-19-managementteam, toen verslaggevers zijn weggelopen vanwege de bejegening die ze die dag hadden gekregen. Nu wordt botweg geweigerd dat journalisten een onbeantwoorde vraag herhalen of een verduidelijkende vraag stellen. Dat is onder meer waartegen wordt geageerd.

Ondertussen trachten individuen verslaggevers een partijpolitiek etiket op te plakken zonder dat er wordt gekeken of de knelpunten die ze hebben opgeworpen valide zijn. Nee, er wordt direct geschreeuwd dat de journalisten NDP'ers zijn en de regering daarom niet lusten en het haar moeilijk maken. Sommigen gaan zo ver om familie- en vriendschappelijke banden van journalisten te onderzoeken om langs die lijn persoonlijke aanvallen te lanceren. In dit geval zal ik voor mezelf spreken. Als ik rekening zou moeten houden met familie- en vriendschappelijke banden voordat ik iets zou schrijven, mag ik gerust een andere baan zoeken. Want, vanaf de regering-Venetiaan 1, -Wijdenbosch, -Bouterse en -Santokhi heb ik vrienden en familieleden in de genoemde coalities en kabinetten gehad. Ik heb de luxe niet om aanhanger of lid van een bepaalde politieke partij te zijn. Ik wil dat ook niet.

Ik doe frank en vrij mijn werk zonder partijpolitieke druk van wie dan ook, precies zoals collega's dat ook doen. Waren de journalisten de afgelopen jaren VHP'ers, Abop'ers of NPS'ers wanneer ze vragen stelden tijdens regeringspersconferenties? Het zijn toch dezelfde verslaggevers? Zijn het buitenlanders die de afgelopen jaren de kritische redactionele commentaren in de verschillende kranten hebben geschreven? Zijn het buitenlandse columnisten die de afgelopen jaren stelselmatig misstanden die zich voordeden aan de kaak stelden? Ik zal de gemeenschap er steeds op blijven wijzen. Persvrijheid is niet voor journalisten. Persvrijheid is voor u, de burger. Dat is uw recht om geïnformeerd te worden over de ontwikkelingen in uw land. Journalisten en mediahuizen zijn slechts de instrumenten die de informatie naar u kanaliseren, zodat u uw recht op persvrijheid en vrije meningsuiting kan beleven. Door journalisten te beknotten in hun werk wordt uw recht, uw grondrecht dat is verankerd in de Surinaamse Grondwet en internationale verdragen, geschonden. Het is dat u het weet.

ivancairo@yahoo.com

  Tweet  Gerelateerde artikelenJournalisten willen verandering in communicatie met regeringCOMMENTAAR: 'Gemuilkorfde' persvrijheidSuriname op hoogste plek ooit op persvrijheidsladder Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina

Datum: | Bron: de ware tijd | Door: Redactie