• donderdag 09 February 2023
  • Het laatste nieuws uit Suriname

BESCHOUWING — Misstappen grootmachten in Qatar nader bekeken

| de ware tijd | Door: Redactie

Er bestaat voldoende reden om in het prille begin van het WK in Qatar aandacht te besteden aan een aantal verrassende gebeurtenissen die niet geheel nieuw zijn, maar opmerkelijk terugkomen als historische feiten. De moeite waard om erbij stil te staan. Zo zijn tijdens voorgaande WK’s spraakmakende uitslagen te melden geweest.

Tekst Stan HerewoodBeeld AP

Wat in de nog gaande algemene ronde in Qatar gebeurt is daarop geen uitzondering. Wie gedacht had dat Saoedi-Arabië Argentinië zou beschadigen, heeft goed gegokt. Duitsland verloor verrassend van Japan. De grote voetballanden Argentinië en Duitsland zijn in veel prognoses getipt als torenhoge favoriet voor de wereldtitel.

Waar zij samen met andere landen van naam en faam zich zeker niet aan schuldig hebben gemaakt na plaatsing voor het eindtoernooi is onderschatting.

Sportgeleerden waarschuwen er altijd voor de tegenstander niet te onderschatten. Vooral bij toernooivoetbal waken professionals daarvoor. Op dat forum komen de besten van de wereld die een lange, strijdbare en bittere weg hebben afgelegd. Het is geen toeval dat de wereld doordraait.

De grote voetballanden Argentinië en Duitsland zijn torenhoge favoriet voor de wereldtitel. Sportgeleerden waarschuwen er altijd voor de tegenstander niet te onderschatten

Diplomatie

De technologische middelen schrijden voort, de maatschappij ondergaat veranderingen en gemeenschappen zijn de oplossing van vernieuwingen. Opeenvolgende generaties staan aan de basis van die vernieuwing. Die gewaarwording staat model voor sportontwikkelingen in het algemeen. De voetbalsport als volksuiting, neemt een grote hap van wat er te verdelen is aan middelen.

Want dat er veel geld omgaat in de voetbalsport door de commercie staat als een paal boven water. Wereldwijd zijn sponsors bereid veel erin te investeren. Bij de Fifa zitten er slimme jongens die een belangrijk deel van de miljarden aan inkomsten in de kas laten vloeien. Daarvan gaat een groot deel naar lidlanden, ten behoeve van daadwerkelijke ontwikkeling van het voetbal.

Landen die de sport een warm hart toedragen en het principe van voetbaldiplomatie huldigen, doen een duit in de zak. Hun land wordt op de kaart gezet en het besef dringt door tot wereldleiders dat waar de politiek faalt om simpele maatschappelijke vraagstukken op te lossen, de sport verbroedert.

Kleine en grote landen

Door al de positieve ontwikkelingen en vooruitzichten wordt de wereld meegezogen in het scheppen van arbeidsplaatsen en terugdringen van de werkloosheid. Vele miljoenen worden verdiend door jongelui uit verschillende delen van de wereld aan voetbal door hun talent te gebruiken voor een dikke boterham. Ook voor Surinamers zijn de kansen weggelegd bij een structurele aanpak, naar de maatstaven van het land, een redelijk stuk brood, te verdienen. Het land heeft nog wel een heel lange weg te gaan.

Dit alles op een rij gezet zijn kan het begrip kleine en grote landen verbleken. De zogeheten kleine landen zijn bezig robuust te investeren in voetbal- of sportbeleid. Het is daarom geen toeval dat in 2002 Zuid-Korea het sterke Italië uitschakelde in de achtste finale van het WK.

Vervolgens wordt uit de bron Wikipedia geciteerd dat tijdens zijn debuut op het WK van 1982 Kameroen in de eerste ronde werd uitgeschakeld, ondanks het feit dat de ploeg geen wedstrijd verloor. Er is drie keer gelijkgespeeld, onder meer tegen de latere wereldkampioen (Italië) en nummer drie van het toernooi (Polen).

Kameroen slaagde er als tweede Afrikaans land in (na Marokko op het WK van 1986) om de tweede ronde van een WK te bereiken, en het was het eerste Afrikaanse land dat de kwartfinales wist te bereiken. Dit lukte De Ontembare Leeuwen bij het WK van 1990 in Italië. In de openingswedstrijd van dat toernooi zorgde de ploeg direct voor een verrassing door titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. Smaakmaker van het toernooi was de 38-jarige Roger Milla, die vier keer scoorde en dat telkens vierde met een dansje bij de cornervlag.

Japan

Japan maakte zijn WK-debuut in 1998. Het land verloor alle groepswedstrijden. Er werd met 1-0 verloren van Argentinië en Kroatië. De laatste groepswedstrijd tegen Jamaica ging ook met 1-2 verloren. Japan was samen met Zuid-Korea gastheer van het WK 2002. De Japanse ploeg bereikte destijds de achtste finales. In 2006 en 2014 werd Japan uitgeschakeld in de groepsfase. De Japanse voetbalploeg bereikte op het WK 2010 en het WK 2018 wel de achtste finales.

Zes keer eerder wisten de Japanners zich te plaatsen voor het WK. In 2018 behaalde Japan tijdens het WK in Rusland een goed resultaat. Het land bereikte toen de achtste finales en hoopt in 2022 verder te komen in het toernooi in Qatar. In 2002 kwam Japan in eigen land tot de achtste finale en dat is tot op heden nog steeds de beste prestatie. Dit kunstje herhaalden ze in 2010 en 2018, want ook toen eindigde het sprookje in de achtste finales.

Dieptepunt

In 1957 speelde Saoedi-Arabië zijn eerste internationale wedstrijd, het speelde met 1-1 gelijk tegen Libanon. Voor het Aziatisch kampioenschap van 1976 plaatste het land zich, maar het trok zich terug. Voor het WK van 1978 schreef het zich voor de eerste keer in voor WK-kwalificatie wedstrijden en won alleen de thuiswedstrijd van Syrië. In de strijd om de tickets voor het WK van 1982 plaatsten de Arabieren zich voor de finalepoule, maar speelden slechts één keer gelijk in zes wedstrijden. Dieptepunt was een 0-5 thuisnederlaag tegen Nieuw-Zeeland.

Net als in 1998 was in 2002 Iran de voornaamste tegenstander voor een WK-ticket. Op de laatste speeldag had Saoedi-Arabië één punt achterstand, maar terwijl Iran van Bahrein verloor won Saoedi-Arabië met 4-0 van Thailand en was de derde achtereenvolgende deelname aan een WK veilig gesteld. Het WK in Zuid-Korea en Japan kon niet slechter beginnen, Duitsland won met 8-0, Miroslav Klose scoorde drie doelpunten. Het verloor ook van Kameroen en Ierland en Saoedi-Arabië eindigde het toernooi met nul doelpunten voor en twaalf tegen. Dichtbij huis zijn de Concacaf vertegenwoordigers geweest Trinidad &Tobago, Jamaica en Haïti.

Hoewel de rijke landen nog dominant zijn op het wereldtoneel, boeken de niet-rijke landen kleine resultaten die echter nog niet rijp zijn om de wereldtitel te behalen. De Braziliaan Jao Havelange, toenmalig voorzitter van de Fifa, zag het nut in om de niet rijke landen meer financiële armslag te geven. Daarnaast verruimde hij het aantal deelnemers aan het wereldkampioenschap, zodat de niet-rijke landen ook betere groeikansen kregen.

| de ware tijd | Door: Redactie