• zaterdag 16 January 2021
  • Het laatste nieuws uit Suriname

'Het enige dat ik niet moet doen is opgeven'

Datum: 16 Jan 2021 | Bron: De Ware Tijd | Door: Redactie

'Het enige dat ik niet moet doen is opgeven'

12/01/2021 16:04 - Terence Oosterwolde

Stephanie Hubard (r) met een drive naar de basket in de partij tegen de Bahama's tijdens het Caribisch kampioenschap van 2016 in Guyana. Foto: Terence Oosterwolde  

PARAMARIBO - "Hier is best leuk, maar het is koud. Het is echt even wennen", vertelde Stephanie Hubard vrijdag over Odessa in Texas. Ze had op dat moment geen idee dat haar een nog grotere verrassing te wachten stond: sneeuw! Maar zelfverzekerd als ze is, zal ook dat haar niet doen 'beven'.

Stephanie Zamani Hubard of Stephii/Steph zoals ze bekendstaat, vertrok op 5 januari naar Odessa, Texas waar ze met een full scholarship zal studeren en basketballen aan de Odessa Junior College in de Verenigde Staten. Haar vertrek ging relatief geruisloos. Velen waren dan ook verrast toen de Surinaamse Basketbalassociatie (SBA) er op 5 januari melding van maakte op Facebook.

Gertrude 'Truus' Soesman, haar coach bij de Sociaal Culturele Vereniging Uitvlugt (SCVU), was in elk geval op de hoogte en verklaart waarom er nauwelijks ruchtbaarheid is gegeven aan het vertrek van haar pupil. "Steph is zo eenvoudig en wilde dat niemand het nog moest weten." Dat wordt beaamd door Hubard. "Ik heb alleen mensen verteld met wie ik close ben."

Twee van de eersten die het wisten waren haar teamgenoten Tamischa Schillevoort en Jolaine Nijman. Ze was namelijk met hen op de training toen ze door Henk Macnack, met wie ze privé trainde, werd gebeld dat ze in aanmerking was gekomen voor een full scholarship. "Tamischa en Jolaine waren echt van 'wow, serieus?' Jolaine wilde niet geloven dat ik haar alleen zou achterlaten", vertelt Hubard lachend.

  'Geheimzinnigheid'

De basketbalster zegt dat ze helemaal niet meer erop had gerekend dat er dit jaar nog een scholarship zou komen. "Ik had de moed opgegeven en had er geen geloof meer in. Ik had iets van 'ik kan het schrappen'. De enige optie voor mij was goed werken op school en gefocust blijven, want er was geen basket (vanwege Covid-19, ... red.)."

Maar daar kwam verandering in. Het begon toen Humphrey Eendragt (lid van de technische commissie van de SBA) haar vroeg of een coach haar had geappt. "Ik vond het vreemd. Een coach? Niemand had me geappt of gesproken." Toen ook Macnack, met wie ze in de vakantie trainde, haar een dag bij het ophalen hetzelfde vroeg had ze iets van 'Huh? U bent de tweede die me vraagt, het is raar. Waarom zou een coach me moeten contacten?"

Een ingeving volgend besloot ze op haar Instagramaccount te kijken en zag dat iemand een oude basketbalvideo van haar had geliket. Hubard ging op onderzoek uit en kwam erachter dat het 'Coach Q', de roepnaam voor Franqua (spreek uit François) Bedell, was. "Ik zag dat hij van Amerika was en was like 'oh wow, iemand van Amerika heeft mijn video gezien. Dat is nice en toen zag ik opeens een bericht van hem. Hij vroeg me als hij contact met me kon opnemen."

In het gesprek dat daarna volgde maakte Coach Q haar duidelijk dat hij enkele video's van haar heeft gezien, onder de indruk was van haar spel en haar naar zijn school wilde halen. Bedell, voormalig assistent-coach van het vrouwenteam van de Missouri State University, werd op 16 juli 2020 aangesteld als nieuwe hoofdcoach van Odessa College. "Ik was echt shocked. Hij heeft me alles verteld hoe het in elkaar zit als ik daar ben, over de school en info van me die hij nodig heeft. Hij zei dat Dancell Leter hem heeft verteld over mij. De coach zei 'deze moet ik krijgen'. Ik was echt blij ... ja, ik was echt blij", vertelt ze terugdenkend.

Hubard zegt dat er veel papierwerk in orde moest worden gemaakt en zaken moesten worden geregeld. Vanwege Covid-19 verliep het een beetje moeizaam, "but somehow we managed to do everything", haalt ze opgelucht adem. Echter, het grote nieuws ging bijna aan haar voorbij.

Hubard ontving een file van de Odessa-coach maar vertelt eerlijk dat ze die niet aandachtig heeft gelezen. Ze stuurde de mail door naar Macnack en Eendragt en ging vervolgens normaal naar de SCVU-training. "Ik werd gebeld door meneer Henk en hij zei me 'gefeliciteerd!' Ik was like 'waarmee?' En hij zei me 'je hebt een full scholarship'."

Hubard zegt dat ze niet heeft gegild. Lachend komt eruit: "Ik ben niet iemand die zo is. Ik ben echt chill. Ik was wel blij. Een droom van mij, vanaf ik met basketbal begon en waar ik hard voor heb gewerkt - ik wilde geen training missen, wilde altijd vooruitgang zien, geen downgrade en stuff - was eindelijk uitgekomen. Ik kon het niet geloven ... that fast?! Ik was blij, maar tegelijk ook sad", kan ze zich herinneren.

Immers, met dat nieuws brak ook het moment aan van loslaten. Close friends ontmoette ze voor een laatste keer. "Ik heb alleen gehuild bij het afscheid van mijn beste vriendin, mijn buurmeisje met wie ik altijd TikTok-video's maak, omdat we altijd samen waren. Het was hard; ik was blij en sad at the same time for leaving everybody behind."

  Motivator

De sympathieke basketbalster vertelt dat haar doelen echt waren gericht op goed werken op school - doe je best en probeer zo hoog mogelijk te scoren - en bij basket haar uiterste best doen, niet opgeven, kampioenschappen halen bij de meisjes en vrouwen en een scholarship halen. Toen ze dus hoorde dat ze de scholarship had, "had ik iets van 'I have achieved my biggest goal. Ik heb het eindelijk bereikt."

Hubard zegt dat Macnack, die haar individueel trainde, een grote motivator is geweest. "Hij wilde me op een level brengen van 'je kan dit, bewijs dit. Het enige wat je nog moet doen, is in jezelf geloven, want dat alleen ontbreekt, je selfbelief. Er zit heel veel potentie in, maar als je niet gelooft in jezelf kan je niet bewijzen wat je kan", beseft Hubard.

De participatie van Hubard in het Caribbean Hoops 25/8 Exposure Camp in 2019 is cruciaal geweest, blijkt uit een gesprek met Macnack. "Ze heeft tijdens het kamp op Trinidad goed gepresteerd en viel toen al op bij de coaches", vertelt hij. Eigenlijk had er zelfs eerder schot in de zaak kunnen zijn gekomen. "De contacten met de coaches werden door Humphrey Eendragt en later ook door Conrad Issa onderhouden, maar helaas door Covid-19 heeft het wat langer geduurd voordat ze de overstap kon maken."

Macnack, die al vóór Hubard's vertrek naar het kamp regelmatig met haar trainde, zegt gemiddeld twee keer per week met haar bezig te zijn geweest. "Helaas tijdens de eerste Covid-19-periode, ik zat toen ook vast in Nederland, konden wij niet trainen." De coach heeft alle geloof in Hubard. "Stephanie heeft sprongen vooruit gemaakt en na het zien van haar 'kunsten' die wij op video hadden opgestuurd, hebben ze dezelfde avond contact gemaakt en een full scholarship-contract opgestuurd. Als Stephanie het mentaal allemaal aan kan, gaan we veel van haar horen", verzekert Macnack.

Hubard ziet haar scholarship als "een heel grote kans die ik moet benutten". "Het is een heel belangrijke stap. Het wordt natuurlijk heel hard werken en zal zwaar zijn, maar het enige dat ik niet zal moeten doen is opgeven. Ik moet gewoon mijn uiterste best doen. Ik zal niet zeggen om mensen te pleasen, want ten eerste moet ik mezelf pleasen en dan de rest, omdat je het doet voor jezelf op de eerste plaats. Want als je het niet voor jezelf doet, heeft het ook geen zin. Het start bij jou en daarna bij de rest. ... tenminste, dat vind ik hoor."

De basketbalster gelooft er heilig in dat vele andere meisjes van Suriname het ook kunnen halen. "We hebben het talent, heel veel talent, maar ons koppie moeten we ook gebruiken. Zeker op school en hoe we onszelf profileren. Dat speelt ook een rol."

  Bekroning

Voor Soesman schenkt de uitverkiezing van Hubard "voldoening". "Het is echt een bekroning", vertelt haar SCVU-coach trots. "Steph heeft zich kunnen ontwikkelen binnen de vereniging. Ze heeft alle klassen doorlopen: van mini tot hoofdklasse dames en nationale meisjesselecties. Ze zal zich nu op een ander niveau gaan ontwikkelen in de sport waar ze zoveel van houdt met als doel beter worden en het leren van levenslessen door basketbal. Ik ben ervan overtuigd dat Steph het goed zal doen in Amerika."

Hoewel ze blij is dat haar pupil een kans krijgt zich verder te ontplooien, geeft Soesman ook toe dat het voor het meisjesbasketbalteam van SCVU een aderlating is. "In totaal zijn nu vier van mijn meisjes vertrokken", onthult ze. Behalve Hubard zit ook Janiyah Agard met een beurs in de Verenigde Staten. Op 24 december 2020 maakte de Performance Sports Academy op Sint Maarten, waar ze met haar familie naar toe was verhuisd, bekend dat Agard in aanmerking was gekomen voor een scholarship om op high school-niveau te basketballen op de New Hope Academy in Virginia. Daarnaast vertrokken Shiwani van Yzerdoorn en Ruginia Esajas voor studie naar Europa. "Wij moeten nu gaan kijken hoe wij een damesselectie gaan vormen. Een hoofdklasse damesteam van SCVU is niet gegarandeerd en voor de nationale competitie is het niet zo goed", klinkt het enigszins bezorgd.

Maar, haast Soesman zich te zeggen, "het is altijd goed dat speelsters van een ploeg in het walhalla van basketbal (Amerika) hun kunnen kunnen tonen en hun studie kunnen voltooien. Het is goed dat deze twee hardwerkende speelsters de mogelijkheid hebben om hoger op te komen qua studie en basketbal. Je sport eenmaal om tot de besten te behoren." In ieder geval is volgens Soesman de droom van dit duo - basketballen in Amerika - werkelijkheid geworden. "En dat stemt goed." Op 2 januari werd Hubard uitgezwaaid door SCVU en kreeg ze een Certificate of Appreciation.

Volgens vader Steven Esajas, die zelf heeft gebasketbald, kwam het allemaal in stroomversnelling de laatste dagen. "Ook omdat er in de VS een deadline is voor schoolinschrijvingen en vanwege het Covid-19-protocol." Verder werd er rekening gehouden met een eventuele total lockdown in Amerika. "Dus er was ernstig haast van die Amerikaanse coach bij om haar alsnog vóór de start binnen te halen."

Esajas zwaait lof toe aan SBA-voorzitter Conrad Issa en coach Henk Macnack. "Zij zijn de motoren achter dit alles geweest." Zichzelf schrijft hij de rol toe van morele ondersteuner. "Wan training mi go dyompo ... wel bijna mi dede!" vertelt hij lachend. "Die pupillen van Henk zijn goed man!!" Dat geeft hem de overtuiging dat zijn dochter "absoluut ready" is voor de uitdaging. "Ze moet alleen doorbijten en volhouden dan gaat ze heel snel groeien."

 

Stephanie Zamani Hubard beschrijft zichzelf als een rustige persoon, die niet veel praat. "Ik ben meer iemand die observeert en luistert. Ik ben eigenlijk gewoon meer op mijn eentje kun je zeggen." Voor de school heeft ze ook een beetje gevoetbald, gevolleybald en aan atletiek gedaan. "Bij atletiek en volleybal viel ik echt op, maar ik heb toch besloten voor basketbal te kiezen. That is my stuff. Basket was echt my love, m'n man kan je zeggen." Haar hobby's zijn zingen en dansen. "Ik hou ook een beetje van tekenen, nagels zetten voor mensen en ook pizza bakken. Ik had het zelf als werk gedaan ... nou niet als werk, maar samen met mijn beste vriendin hadden we een klein zaakje geopend kan je zeggen thuis bij ons en verkochten we pizza voor mensen."

  Tweet 

Gerelateerde artikelenWinst voor SFA in ingelaste partijKensmil en SFA openen 2021 met winstSFA incasseert tweede nederlaag op rijZware nederlaag Kensmil en SFAGavin Kensmil uitgeroepen tot Player of the Week Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina

Datum: 16 Jan 2021 | Born: De Ware Tijd | Door: Redactie